Lexicon W - Thailex Reiswoordenboek

Naam van een bergvolk in Noord-Thailand. Hoewel er slechts een paar duizend Wa in Thailand wonen, zijn zij toch een talrijk volk met een meerderheid in Birma en Yunnan, waar hun aantal op zo'n twee miljoen wordt geschat. Daarnaast zijn zij allicht een van de meest inheemse volkeren van de streek. Aanvankelijk koppensnellers, dan communisten, nú zijn velen illigale drugleveranciers. Volgens sommigen is Wa een Shan-term voor inboorling en hun verering van menselijke schedels gaf hen de naam Ta Wa (Wilde Wa), tegenover Lawa (Tamme Wa). ...voor meer bestel onze CDrom...

Thais voor vajra, wat scepter, diamant of bliksemschicht betekent. Komt vaak voor als voorvoegsel in de Thaise nomenclatuur.

Wachiralongkorn (วชิราลงกรณ)

Kroonprins, tweede kind en enige zoon van koning Bhumipon en koningin Sirikit. Geboren in Dusit op 28 juli 1952.

1. Thais. 'Gewapend met een wachira'. Naam van de Thaise koning met de kroontitel Rama VI (fig.), die in 1910 na de dood van koning Chulalongkorn de troon besteeg. Zie ook Rama VI. Ook Vajiravudh.

Thais. 'Met stukjes glas versierd', gewoonlijk m.b.t. een schotel, voetstuk of phaan.

Thais. De handen samenbrengen als een groet (fig.) of om respect te betuigen (fig.), zoals gebruikelijk in Thailand. De positie van de handen verhoogd naargelang het betuigde respect en naargelang wie men groet volgens diens sociale status. Hoe meer respect hoe hoger de handen worden ...voor meer bestel onze CDrom...

Thais. 'Groet aan de leraar'. Respectbetuiging aan een leraar of docent door de handen samen te brengen als bij een groet (wai). Zie ook Wan Kroe en vgl. met ram muay.

Eerste kroonprins ten tijde van de Rattanakosin-periode. Geboren op 2 juli 1878 als zoon en troonopvolger van koning Chulalongkorn en koningin Sawang Wadhana. Volgens sommige bronnen was hij intelligenter dan de meeste van zijn leeftijdsgenoten en was zich zeer bewust van zijn opdracht. Op 13-jarige leeftijd schreef hij zijn eigen dagboek met een agenda van verplichtingen en verantwoordelijkheden voor zichzelf als toekomstig vorst. Hij was de lieveling van koning Chulalongkorn, die hem persoonlijk instrueerde en begeleide met de bedoeling dat hij beter voorbereid zou zijn om hem op te volgen. In 1895 stierf hij echter onverwacht op zeventienjarige leeftijd aan tyfus, en werd hij opgevolgd door zijn dertienjarige halfbroer Wachirawut (fig.), de ...voor meer bestel onze CDrom...

Thaise benaming voor de Kroningsdag, de dag waarop jaarlijks de soevereine macht wordt gevierd.

Een belangrijke artistieke vernieuwing in de iconografische kunst tijdens de Sukhothai-periode. Beelden van wandelende Boeddha's verwijzen naar de scene uit het leven van de Boeddha toen hij, nadat hij in de Tavatimsa hemel ging preken tegen zijn moeder die zeven dagen na zijn geboorte gestorven was, hij via een trap terug afdaalde naar de aarde vergezeld van de goden Brahma en Indra. In kombinatie met een vitarka- of dhammachakkamoedra duidt deze vorm op peripatetisch onderricht. Tegenwoordig ...voor meer bestel onze CDrom...

1. Thais. Naam van een rivier in Noord-Thailand die door samenvloeiïng met de Ping-, Yom- en Nan-rivieren nabij Nakhon Sawan de Chao Phraya-rivier vormt.

2. Thais voor paleis. Indien het een paleis van een koning betreft spreekt men van Phra Rachawang.

Thais. 'Dag van de leraar'. Dag gewoonlijk op een donderdag in de maand juni of juli waarop leerlingen gezamelijk respect betuigen aan hun leraren (wai kroe). Op deze dag ontvangen de docenten van hun studenten een goudkleurige schaal met drie soorten bloemen: de ikora (ixora), in het Thais 'kem' genaamd, de bloem van de 'makeua' of eierplant, en een lotus. Deze bloemen hebben elk hun eigen symbolische betekenis: 'kem' betekent 'naald', en verwijst naar de scherpzinnigheid die de studenten door onderricht willen bekomen; de bloem van de eierplant buigt zich onder het gewicht van haar vrucht en duidt aldus op onderdanigheid en respect; en de lotus is algemeen het symbool voor verlichting. Wan kroe dateert uit de periode toen de tempel het enige centrum van onderwijs was. Vergelijk met ram muay an zie ook Phra Phareuhadsabodie.

Thais. 'Moederdag'. Thaise nationale feestdag én verjaardag van koningin Sirikit. Dit verwijst enigszins naar de status van de koningin als publieke moederfiguur. Jaarlijks gevierd op 12 augustus.

Thais-linguïstische term voor 'toonteken'. Een toonteken wordt gebruikt om de toon en de betekenis van een woord te veranderen. De Thaise taal heeft vier toontekens, maar vijf tonen: de middentoon of gewone toon (siang saman - gebruikt geen toonteken), de lage toon (mai ek - อ่), de vallende toon (mai toh - อ้), de hoge toon (mai trie - อ๊) en de stijgende toon (mai chatawah - อ๋). ...voor meer bestel onze CDrom...

Thais. Boeddhistische heilige dag in Thailand. Vaak samenvallend met volle maan. Ook Wan Tham Masawana.

Thais. 'Dag van de geliefde grote koning'. Thaise benaming voor Chulalongkorn Dag, een nationale feestdag op 23 oktober. Eveneens Wan Piya Maha Raat getranscribeerd. Zie ook Piya Maha Raj.

Thais. 'Dag van de Constitutie'. Thaise benaming voor de nationale feestdag die jaarlijks wordt gevierd op 10 december en waarbij men de grondwet gedenkt.

Thais. Boeddhistische heilige dag in Thailand. Vaak samenvallend met volle maan. Ook Wan Phra.

Eén van de hoofdpersonages uit het verhaal Khun Chang Khun Paen geschreven door koning Phra Phoetta Leut La. De bigamische Wanthong aarzelde tussen ware liefde en achtenswaardigheid en werd tenslotte door de koning geëxecuteerd als zijnde een onruststookster. Haar geest Praet Wanthong trad nadien op om een gevecht ...voor meer bestel onze CDrom...

Thais en Laotiaans voor een boeddhistische tempel of klooster, afgeleid van zowel het Pali woord avasa, als van het Sanskriet woord avasatha. Een typische 'wat' in Thailand wordt gewoonlijk gebruikt voor zowel religieuze als educatieve en residentiële doeleinden, en bestaat meestal uit een bot (fig.), de ordinatiehal; een viharn (fig.), de gebedshal; een sala (fig.), een open schutplaats met een afdak; en een aantal kuti's (fig.), de kwartieren van de monniken. Grotere tempels hebben meestal ook een ho trai (fig.), een bibliotheek voor boeddhistische geschriften; een ho klong (fig.), een drumtoren; en een ho rakhang (fig.), een klokkentoren; terwijl kleinere tempels zoals wat pah, de zogenaamde bostempels, meestal geen bot of ordinatiehal hebben. In landelijk Thailand doet de 'wat' gewoonlijk zowel dienst als religieus centrum dan als een sociale ontmoetingsplaats. Thailand heeft ongeveer ...voor meer bestel onze CDrom...

Thais. 'Tempel van de dageraad'. Een zesentachtig meter hoog bouwwerk langs de Chao Phrya-rivier met prangs in Khmer-stijl en waarvan de voornaamste stoepa geflankeerd door vier kleinere, een prang op een chedi-vormige basis is. De gegroefde torens wijzen erop dat de opdrachtgever een koning was. Toen generaal Taksin na de val van Ayutthaya bij het ochtendgloren met een bevrijdingsleger op de Chao Phraya-rivier verscheen werd de vroegere tempelnaam veranderd in Wat Jaeng, synoniem voor het latere Wat Arun afgeleid van de Indische god van de dageraad, Aruna. Nadat generaal Chakri, de latere koning Phra Phoetta Yotfa Chulalok in 1772 AD door koning Taksin tot opperbevelhebber van de Siamese legers werd benoemd en de Laotiaanse stad Vientiane had veroverd bracht hij de Smaragden Boeddha mee terug naar Thonburi waar het beeldje in Wat Arun werd geplaatst. Tegenwoordig nog steeds gebruikt door het hof voor sommige religieuze staatsceremonieën, zoals het jaarlijkse kathin phra racha thaan (fig.). De officiële naam is Wat Arun Rajawarahrahm, en de tempel behoort tot één van de weinige tempels in Thailand die de hoogst koninklijke titel ...voor meer bestel onze CDrom...

De officiële naam voor Wat Arun. Vaak wordt deze naam nog gevolgd door de hoost mogelijk titel voor tempels die door de koning verleend werd, nl. Rajavora Maha Vihaan.

Thais. De Marmeren Tempel in Bangkok (fig.). Gebouwd rond de vorige eeuwwisseling in opdracht van koning Chulalongkorn. De tempel is opgetrokken in wit Carrarisch marmer uit Toscane en heeft een kruisvormige bot. De basis van het centrale boeddhabeeld (fig.), dat een kopie is van het Phraphoet Chinnarat-beeld (fig.) uit Phitsanulok, bevat de as van koning Rama V. In de galerij op de binnenplaats achter de bot bevinden zich 53 boeddhabeelden (33 originelen en 20 kopies) die verschillende posities en stijlen uit geheel Thailand en andere boeddhistische landen weergeven. Vaak ...voor meer bestel onze CDrom...

Thais. Eén van de meest imponerende oude boeddhistische kloosters, gebouwd in 1630 AD op een oever van de Chao Phraya-rivier in Ayutthaya, in opdracht van koning Prasatthong om verdienste (tamboon) te verwerven voor zijn overleden moeder. Er wordt aangenomen dat het gebouwd is op de plaats van zijn voormalige woning. De architectuur gelijkt op die van Angkor Wat met een grote prang die de berg Meru vertegenwoordigt, en zou derhalve gebouwd kunnen zijn om de overwinning op Cambodja te gedenken. De tempel bestaat uit één grote prang en vier kleinere prangs, gebouwd op dezelfde basis en omgeven door acht nog kleinere prangs, en een galerij met 120 vergulde boeddhabeelden in de maravijaya-positie. In de acht kleinere prangs vindt men in totaal twaalf gekroonde Boeddha's. Het plafond van elk alkoof onder iedere prang was vervaardigd uit hout en gedecoreerd met vergulde stermotieven geschilderd op een zwarte achtergrond van lakboomhars. Toen Ayutthaya in 1767 belegerd werd door de Birmanen, werd de tempel gebruikt als legerkamp. Na de val van de stad werd de tempel verlaten en later leeggeplunderd, waarbij men vele boeddhabeelden ...voor meer bestel onze CDrom...

Wat Chedi Jed Yod (วัดเจดีย์เจ็ดยอด)

Thais. 'Tempel met de zeven stoepa's'. Eén van de meest belangrijke heiligdommen van noordelijk Thailand in Chiang Mai, eveneens gekend onder de naam Wat Photharam Maha Wihaan. Hij werd gebouwd in 1455 in opdracht van koning Tilokarat XI, de toenmalige vorst van het Lan Na-Rijk. Het hoofdgebouw met zeven stoepa's is een replica van de Maha Bodhi Tempel te Bodh Gaya in India. De koning liet op het tempelplein eveneens een zaailing van een bodhiboom planten, waardoor de tempel de naam Wat Photharam Maha Wihaan, de 'tempel van de bodhiboom' kreeg. De allereerste abt was Phra Bodhi Rangsi Maha Thera, een geleerd schrijver van de Chamadevi Wongsa, een geschrift over de Chamadevi Dynastie. In 1477 riep koning Tilokarat hier een raad van hooggeplaatste monniken, ervaren in de Tripitaka, samen. Zij werden voorgezeten door Phra Dhammadina en kwamen samen met geleerde leken voorgezeten door de koning om dit boeddhistische Tripitaka te vernieuwen. Hun werk wordt gezien als de achtste vernieuwing van de boeddhistische Tripitaka. Toen ...voor meer bestel onze CDrom...

Thais. Tempel in Noord-Thailand die gelegen is op een hoogte van 1.053 meter, op de heuvel Doi Suthep, 14 km ten Westen van de stad Chiang Mai. Deze populaire tempel is genaamd naar Sudeva, de naam in Pali van een kluizenaar die op de berg woonde vóór de bouw van de tempel en die in het Thais als Suthep wordt vertaald. De tempel heeft een trap van 306 treden met naga-leuningen (fig.) en biedt een panoramisch zicht over de stad (fig.). Volgens de legende werd de tempel gebouwd op de plaats waar een witte olifant, die relikwieën van de Boeddha vervoerde (fig.), drie maal rond de top liep en vervolgens stierf. Deze relikwieën werden eerder ontdekt in Sri Satchanalai, door de Singhalese monnik Sumanathera die regelmatig tussen deze stad en Sukhothai reisde om het Theravada boeddhisme te verspreidden. Er wordt gezegd dat toen de relikwie ontdekt werd deze een mirakel vertoonde door te beginnen gloeien. Koning Dhammaracha van Sukhothai vroeg om het relikwie, maar toen hij het te zien kreeg en het geen mirakel vertoonde, zei hij tegen Sumanathera om het zelf te bewaren. Later, toen koning Keua Nah (fig.) over het noordelijke koninkrijk van Lan Na heerste nodigde deze Sumanathera uit om naar Chiang Mai te komen. De monnik vertrok toen in 1369 naar Chiang Mai met het relikwie, terwijl de koning hem tegemoet ging om hem te verwelkomen, zó ver zelf als tot in Lamphun. Omdat deze stad de monnik erg beviel besloot hij om er nog twee jaar te blijven, in Wat Phra Yeun. In 1371 verhuisde hij dan eindelijk naar een tempel die speciaal voor hem en het relikwie gebouwd werd, namelijk het klooster Wat Suandok in Chiang Mai. De monnik stond in erg hoog aanzien bij de koning, die hem zelf de titel Phra Sumanapupah Rattana Maha Swami verleende, een hoge ecclesiastische titel. Toen besproken werd om een nieuwe pagode te bouwen om het relikwie in onder te brengen werd ontdekt dat het relikwie zich op wonderbaarlijke manier door splitsing had verdubbeld, met het ene deel even groot als het originele relikwie. Het kleinere relikwie werd toen opgeborgen in een nieuwe pagode in Wat Suandok, waar het bewaard wordt tot op heden; het andere, originele relikwie, werd op de rug ...voor meer bestel onze CDrom...

Oorspronkelijk een kruid uit het stroomgebied van de Amazone in Zuid-Amerika, waar het door haar blinkend groene bladeren een favoriete sierplant werd in de tuinvijvers van menig Europees koloniaal. In de 19de eeuw brachten Nederlandse kolonialisten het naar Java vanwaar het verder naar Siam werd gebracht door Thaise bezoekers die het kruid pak tob chawa (Javaans gras) noemden. Doch, de plant kwam uiteindelijk in het wild terecht waar hij spoedig een overlast ging betekenen. Eén enkele waterhyacint produceert namelijk genoeg zaadjes om 3.000 nieuwe plantjes voort te brengen in minder dan twee maanden, wat een verdubbeling betekent van haar omvang in iets meer dan een week. In het Amazonegebied levert dit geen problemen op door de aanwezigheid van bepaalde plantenetende vissen en stromingen die de groei kontroleren. Elders veroorzaakt zulk een explosieve groei echter snel een dicht tapijt van drijvend gebladerte dat resulteert in een gebrek aan zuurstof en zonlicht, en een bedreiging gaat vormen voor vissen en ander leven in het water. Het probleem wordt tegenwoordig deels verholpen door het kruid als varkensvoer te gebruiken en de gedroogde stengels in de weverij. Haar ...voor meer bestel onze CDrom...

Een waterplant met drijvende bladeren en kleurrijke bloemen, behorende tot de familie nymphaeaceae, zoals -en soms verward met- de lotus. Vaak gezien in vijvers rond of bij tempels, en kleuren kunnen variëren van wit (fig.) en roos (fig.) tot lavendelblauw en purper, met een aantal tussenschakeringen.

Een bamboe-pijp bestaande uit een cilinder (fig.) en een ventiel dat dienst doet als rookgerief om marihuana (gancha) te roken, bij sommige bergvolkeren in Noord-Thailand (fig.). De pijp wordt gevuld met water en gebruikt als filter, en wordt aangestoken en gerookt zoals een opiumpijp. In het Thais bong gancha of kortweg bong genoemd.

1. Benaming gegeven aan tempels in Thailand die een relikwie van de Boeddha bezitten. Zie ook that.

Tempel in Nakhon Sri Thammarat van meer dan duizend jaar oud, daterende uit de Srivijaya-periode. De tempel's voornaamste chedi meet 75 meter van de basis tot de top en heeft een massief gouden torenspits van zo'n 962 kilogram. Deze chedi is omgeven door 158 kleinere ched'is. De tempel is de grootste in het Zuiden van Thailand en de oudste bezienswaardigheid in de stad. De ubosot herbergt ooit één van Thailand's drie identieke Phra Singh-boeddhabeelden, waarvan het originele afkomstig is uit Sri Lanka. Het werd eerst via Nakhon Sri Thammarat geïmporteerd naar Sukhothai, maar werd later verplaatst naar Chiang Mai en Ayutthaya. De overige twee beelden bevinden zich in het Nationaal Museum te Bangkok en in Wat Phra Singh te Chiang Mai, waarvan ieder beweert het originele te bezitten. Het Nakhon Sri Thammarat Phra Singh boeddhabeeld staat tegenwoordig in de Ho Phra Singh in het centrum van de stad. De afbeelding van de hoofd-chedi van deze tempel staat op de koperkleurige munten van 25 satang (fig.). De tempel heeft verwantschap met het Jatukam-Ramathep amulet, aangezien de naam ervan afgeleid is van Tao Kadtukam en Tao Ramathep, de bechermgoden die de ...voor meer bestel onze CDrom...

Eén van de weinige tempels in Thailand die de hoogst mogelijke koninklijke titel van Rajavora Maha Vihaan werd verleend. De naam wordt gewoonlijk verkort tot Wat Mahathat. De tempel is gelegen in Bangkok en werd gebouwd in de Ayutthaya-periode. Hij huisvest de boeddhistische universiteit Maha Chulalongkorn Rajawitthayalai, voor hogere studies van monniken.

Thais. 'Bostempel'. Populaire Thaise benaming voor tempels in het oerwoud waar monniken verblijven om in rust te leven en te mediteren. Deze monniken dragen doorgaans een bruinkleurig gewaad, tegenover het gewoonlijk oranje- tot saffraankleurige gewaad van monniken in de stad. Ook aranyawahsie.

1. Thais. 'Tempel van de Juwelen Boeddha'. De belangrijkste tempel in Bangkok en Thailand, die de Smaragden Boeddha huisvest. Het is een koninklijke tempel zonder Sanghavasa, aanpalend gebouwd tegen het oude koninklijke paleis Phra Rachawang in Phra Nakhon. De binnenmuren van de galerijen die de tempel omsluiten hebben uitgebreide muurschilderingen die het volledige verhaal van de Ramakien uitbeelden. Oorpsronkelijk geschilderd tijdens het bewind van Rama I, maar nadien meermaals gerestaureerd. De tempel is afgebeeld op de munstukken van één baht, en zijn ...voor meer bestel onze CDrom...

2. Thais. 'Tempel van de Juwelen Boeddha'. Naam van de tempel in Chiang Rai, die oorspronkelijk de Smaragden Boeddha in haar bezit had. De Smaragden Boeddha werd er ontdekt toen in 1434 een blikseminslag de achthoekige chedi van de tempel vernietigde en zo het beeldje onthulde. De oorspronkelijke naam van de tempel was 'Wat Pah Yia', een lokaal dialect dat ...voor meer bestel onze CDrom...

3. Thais. 'Tempel van de Juwelen Boeddha'. Naam van een tempel in Kamphaeng Phet die aanpaalde tegen een voormalige koninklijk paleis. Vele van de boeddhabeelden in deze tempel zijn door weersomstandigheden aangetast en door de tand des tijds weggevreten, maar zijn net ...voor meer bestel onze CDrom...

Thais. 'Tempel van de Juwelen Boeddha op het hoogland van palmvruchten'. Naam van een tempel in Lampang die gebouwd werd door koning Anantayot, en waarin tussen 1436 en 1468 de Smaragden Boeddha was gehuisvest. Een legende vertelt dat een oudere monnik van deze tempel op een dag een smaragd vond in een watermeloen, die hij vervolgens tot een waardevol boeddhabeeld liet maken. Een watermeloen wordt in Noord-Thais dialect 'mahk tao' genoemd, ziedaar de ethymologische oorsprong van de tempel's naam. De tempelarchitectuur is een mengeling van stijlen en invloeden uit Haripunchai, Birma en modern Thailand, met beelden en kunst in o.a. Mandaley- en ...voor meer bestel onze CDrom...

Tempel in de provincie Saraburi die een voetafdruk van de Boeddha huisvest in een kleine, mooi versierde mondop. Deze reusachtige voetafdruk werd ontdekt tijdens het bewind van koning Song Tham (1610-1628) en draagt de 108 herkeningstekens van een boeddha. De tempel behoort tot één van de weinige tempels in geheel Thailand die door de koning de ...voor meer bestel onze CDrom...

Naam van een tempel in Bangkok die gewoonlijk Wat Kaek Silom, de 'Indische Tempel van Silom' wordt genoemd en toegewijd is aan de godin Uma. Hij werd gebouwd in de Rattanakosin-periode, rond het jaar 1879, door een aantal Indiërs die toen in Bangkok woonden en er op Silom Road een stuk land hadden gekocht waar ze aanvankelijk eerst een kleine sala, de Sala Sri Mari Amman, oprichtten. Deze werd verzorgd door een groepje Indische Tamils die hier, alsook in andere delen van Azië, hun cultuur introduceerden. Later droegen Indische uitwijkelingen die in Bangkok woonden bij aan de bouw van de tempel en het installeren van het belangrijkste beeld, van de godin Uma, alsook van beelden van andere godheden, waarvan sommigen uit India, die in de ubosot werden geplaatst. Jaarlijks viert de tempel het aloude feest van Dushera, een festival dat dateert uit Vedische tijden en waarin rituelen worden opgevoerd die toegewijd zijn aan de godin Uma en andere godheden. Het feest duurt tien dagen en nachten, en op de laatste nacht wordt het beeld van Uma in een processie, ...voor meer bestel onze CDrom...

Belangrijke tempel in Phitsanulok die het boeddhabeeld Phraphoet Chinnarat (fig.) huisvest. Afgekort ook wel Wat Phra Sri genoemd en tevens gekend als Wat Yai en onder de volledige naam Wat Phra Sri Rattanamahathat Wora Maha Vihaan. De pagode van de tempel bevat een relikwie van de Boeddha, waarnaar het woord Mahathat in de naam verwijst.

Overblijfselen van een koninklijke tempel te Ayutthaya met drie kenmerkende chedi's. Bij de stichting van Ayutthaya behoorde de grond tot het koninklijk paleis en dit bleef zo tijdens de heerschappij van koning Ramathibodi I (fig.) in 1350 AD tot aan het bewind van koning Sam Phraya in 1448 AD. Pas later liet koning Borommatrailokanat op deze plaats een tempel bouwen, in 1448 AD. Na zijn bewind liet zijn zoon Ramathibodi II, twee chedi's oprichtten, één voor de as van zijn vader en de andere voor de as van zijn broer koning Borommarachathirat III. Een derde chedi werd gebouwd in opdracht van koning Boromrachanophuttangkun en werd gebruikt voor de overblijfselen van koning Ramathibodi II. De vihaan werd gebouwd in 1499 en in 1500 liet koning Ramathibodi II een boeddhabeeld in staande positie gieten. Dit beeld van 16 meter hoog en bedekt met 171,6 kilogram goud was het voornaamste voorwerp van aanbidding. De kleinere chedi's op deze tempelplaats bevatten de overblijfselen van overige leden van de koninklijke familie. Doordat de tempel een koninklijke tempel was werd hij enkel gebruikt voor koninklijke ceremonieën en was er geen Sanghavasa. Bij de val van Ayutthaya in 1767 werd het goud van het boeddhabeeld geroofd door de indringers, maar het binnenste van het beeld werd later door Rama I overgebracht naar Wat Phra Chetuphon waar ...voor meer bestel onze CDrom...

Een gekende bedevaartplaats op zo'n 10 km buiten de stad Phrae, waar gelovige aanbidders een satijnen doek 'Cho Hae' genaamd, rond de 33 meter hoog vergulde chedi (fig.) wikkelen. Deze satijnen stof, naarwaar de tempel genaamd werd, zou ontstaan zijn in Sipsongpannah.

Tempel in Lampang met een omringende wal in Lan Na-stijl. De wihaan, vermoedelijk gebouwd in 1476, heeft een houten dak in drie lagen en is ondersteund door teakhouten pijlers. Men vermoedt dat dit het oudste houten gebouw in Thailand is.

Tempel in de tambon Den Chai in de provincie Phrae met uitzonderlijk mooie decoraties en originele beelden (fig.). De tempel werd gesticht in 1984 door Phra Athikaan Montri (Phra Kruba Montri Dhamma) die zijn eerste boeddhabeeld maakte toen hij slechts 5 jaar oud was. Deze kloostertempel is gebouwd op een 20 meter hoge heuvel, beslaat een gebied van 25 rai en wordt geassocieerd met de in de nabijheid gelegen legerbasis van het Derde Bataljon van de Landmacht. Hij heeft een ubosot in Lan Na-stijl waarin een replica van het Phraphoet Chinnarat wordt bewaard en een indrukwekkende stoepa in vroege Chiang Saen-stijl met meerdere pieken.

Tempel in de stad Nan waarvan de wihaan eertijds op de geldbriefjes van één baht stond afgebeeld. Volgens de kronieken van de stad werd de tempel gesticht in 1696 AD door Phrachao Chetabutpromin, de toenmalige heerser van Nan, en droeg eerst ook zijn naam. Enig in zijn soort in Thailand is de wihaan, gebouwd in de jaturamuk-stijl, d.i. met vier ingangen die elk gericht zijn naar één bepaalde windstreek. Binnenin, in het midden van de tempel bevinden zich vier grote boeddhabeelden, Phra Phratahn Jaturathit genaamd en gezeten met hun rug tegen elkaar (fig.) zodat elke bezoeker, ongeacht door welke deur deze binnenkomt, steeds oog in oog komt te staan met een boeddhabeeld. De muurschilderingen in de wihaan beschrijven het leven in het verleden van Nan, volksverhalen en taferelen uit ...voor meer bestel onze CDrom...

De tempel van de liggende Boeddha in Bangkok, voordien Wat Phra Chetuphon genaamd. Het is de ouste en de grootste tempel in Bangkok, en het eerste educatief centrum voor het publiek. Het is tevens een belangrijk opleidingscentrum voor traditionele massage (fig.), in het verleden aangeleerd aan de hand van didactische beelden (fig.). Als tempelplaats (fig.) bestaat Wat Poh reeds sinds de 16de eeuw, maar zijn eigenlijke geschiedenis begint in 1781, toen het oude klooster volledig werd herbouwd. De tempel bevindt zich nabij de oude Chinese wijk van Banglamphu en verschillende figuren en beelden wijzen op de Chinese invloed van oudsher (fig.). De tempel huisvest de belangrijkste liggende Boeddha (fig.) in Thailand, met een lengte van 46 meter en een hoogte van 15 meter. De tempel heeft vier grote chedi's, opgericht ter ere van de eerste drie monarchen van de Chakri-dynastie, met twee chedi's ter ere van Rama III, en er zijn tevens 91 kleinere chedi's, een oude Tripitaka bibliotheek, een grote bot (fig.) met 152 marmeren panelen met reliëfs van de Thaise Ramakien (fig.), een galerij met boeddhabeelden, en vier wihaans. De tempel behoort tot één van weinige tempels in heel Thailand die de hoogst mogelijke, koninklijke titel van Rajavora Maha Vihaan werd verleend. De volledige naam, gevolgd door deze titel is Wat Phra Chetuphon Wimon Mang Khalahrahm Rajavora ...voor meer bestel onze CDrom...

Tempel in Chiang Rai's Pah Oud On Chai district. De nog steeds aan de gang zijnde constructie begon in 1998 en wordt overzien door Chalermchai Kohsitphiphat, een vermaard kunstenaar verbonden aan de Silpakorn Universiteit in Bangkok. De tempel heeft een bot gemaakt van overwegend lichte en witgekleurde bouwmaterialen versierd met kleine stukjes glas wat het gebouw een overweldingende en kristalachtige indruk geeft.

Tempel in Bangkok op de kunstmatig aangelegde berg Phu Khao Thong, de zgn. 'Gouden Heuvel' (fig.). De berg werd gemaakt nadat een grote chedi, die in opdracht van Rama III in aanbouw was, het begaf op de te zachte ondergrond. De ontstane heuvel van zand en steen bleef liggen totdat Rama IV er een kleine chedi op de spits liet bouwen. Later plaatste Rama V er een relikwie van de Boeddha uit India in de chedi, die hem geschonken was door de Britse overheid, en liet er nog enkele verbouwingen aanbrengen. Om erosie van de heuvel te voorkomen werd er later beton omheen gegoten tijdens WO II. Deze tempelberg is 77 meter hoog en was in de Rattanakosin-periode de hoogste plaats van de stad. Hij biedt ook vandaag nog een mooi zicht over de daken, nu overschaduwd door wolkenkrabbers. De tempel behoort tot één van de weinige tempels in heel Thailand die de hoogst mogelijke, koninklijke titel van Rajavora Maha Vihaan werd verleend. De volledige naam van deze tempel is Wat Saket Rajavora Maha Vihaan en hij staat afgebeeld op de munstukken van twee baht (