|
คำแนะนำ
จุดมุ่งหมายของส่วนนี้คือ ทำรายชื่อหนังสือที่บอกให้ไปดูวิธีการถ่ายและวิธีการเขียนของบางคำในพจนานุกรมนี้
ในภาษาฮอลันดาและภาษาอังกฤษ ไม่ใช่เป็นหนังสือสอนภาษา
จำนวนอักขระไทยมีอักษรมากกว่าอักขระโรมัน
และ
ณ บางอักษรโรมันเดียวกันจึงสามารถใช้หลายครั้งได้
พยัญชนะ
พยัญชนะไทย มี ๔๔ รูป
ดังนี้
ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ
ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ
ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม
ย ร ล ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ
จำแนกเสียงได้ ๒๑
เสียง ดังนี้
-
เสียง ก
-
เสียง ค (ข ฃ ฅ ฆ)
-
เสียง ง
-
เสียง จ
-
เสียง ช (ฉ ฌ)
-
เสียง ซ (ศ ษ ส)
-
เสียง ด (ฎ)
-
เสียง ต (ฏ)
-
เสียง ท (ฐ ถ ฑ ฒ)
-
เสียง น
-
เสียง บ
-
เสียง ป
-
เสียง พ (ผ ภ)
-
เสียง ฟ (ฝ)
-
เสียง ม
-
เสียง ย
-
เสียง ร
-
เสียง ล (ฬ)
-
เสียง ว
-
เสียง อ
-
เสียง ฮ
พยัญชนะควบกล้ำ
นอกจากเสียงนั้นยังมีพยัญชนะควบกล้ำ
พยัญชนะกล้ำคือพยัญชนะ ๒ ตัวประสมสระเดียวกันมี ร ล ว แบ่งเป็น ๒ ชนิดคือ
๑.
ควบกล้ำแท้ เป็นพยัญชนะควบกล้ำที่ออกเสียงพร้อมกันทั้ง ๒ ตัว เช่น
ควบด้วย
ร กรอบ กราบ
เกรง ครอบครัว
ควบด้วย
ล
กล้วย
กลีบ
ไกล แปลง
ควบด้วย
ว ไกว แกว่ง
ควาย
ขว้าง
๒.
ควบกล้ำไม่แท้ เป็นพยัญชนะที่เขียนเหมือนควบกล้ำแท้ ร
แต่ออกเสียงเพียงตัวเดียว เช่น
จริง สร้าง สระ เศร้า แสร้ง
การเขียนการออกเสียงของพยัญชนะไทยใช้อักษรโรมัน
-
ก ..... k (g) - k
-
ข
..... kh - k
-
ฃ ..... kh - k
-
ค ..... kh - k
-
ฅ ..... kh - k
-
ฆ ..... kh - k
-
ง
.....
ng - ng
-
จ
.....
ch (j) - t
-
ฉ ..... ch - /
-
ช ..... ch - t
-
ซ ..... s - t
-
ฌ ..... ch - t
-
ญ ..... y (j) - n
-
ฎ ..... d - t
-
ฏ ..... t - t
-
ฐ ..... th - t
-
ฑ ..... th - t
-
ฒ ..... th - t
-
ณ ..... n - n
-
ด ..... d - t
-
ต ..... t - t
-
ถ ..... th - t
|
-
ท ..... th - t
-
ธ ..... th - t
-
น ..... n - n
-
บ ..... b - p
-
ป ..... p - p
-
ผ ..... ph - /
-
ฝ ..... f - /
-
พ ..... ph - p
-
ฟ ..... f - f
-
ภ ..... ph - p
-
ม ..... m - m
-
ย ..... y - y (i)
-
ร ..... r - n
-
ล ..... l - n
-
ว ..... w - w
-
ศ ..... s - t
-
ษ ..... s - t
-
ส ..... s - t
-
ห ..... h - /
-
ฬ ..... l - n
-
อ ..... / - / (o)
-
ฮ ..... h - /
|
พยัญชนะตัวสะกด
พยัญชนะตัวสะกดคือพยัญชนะที่อยู่ท้ายคำ มี ๓๙
ตัวเท่านั้นที่สามารถใช้เป็นตัวสะกดได้ โดยแบ่งเป็น ๘ เสียงเรียกว่ามาตราตัวสะกด ๘
มาตราดังนี้
๑.
แม่กก ออกเสียงสะกด ก ซึ่งจะใช้พยัญชนะ ก ข ค ฆ เป็นตัวสะกด เช่น
นก
เลข โรค เมฆ ฯลฯ
๒.
แม่กด ออกเสียงสะกด ด ซึ่งจะใช้พยัญชนะ ด ต ถ ท ธ ฎ ฏ ฐ ฒ จ ช ซ ศ ษ
ส เป็นตัวสะกด เช่น
ปิด
จิต รถ บาท โกรธ
กฎ ปรากฏ
อิฐ เท็จ บงกช ก๊าซ
อากาศ
พิเศษ โอกาส
๓.
แม่กบ ออกเสียงสะกด บ ซึ่งจะใช้พยัญชนะ บ ป พ ภ ฟ เป็นตัวสะกด เช่น
ดาบ
บาป ภาพ กราฟ โลภ
๔.
แม่กน ออกเสียงสะกด น ซึ่งจะใช้พยัญชนะ น ร ญ ล ฬ เป็นตัวสะกด เช่น
แขน
คูณ บุญ อาหาร
กล ปลาวาฬ
๕.
แม่กง ออกเสียงสะกด ง ซึ่งจะใช้พยัญชนะ ง เป็นตัวสะกด เช่น
จริง วิ่ง
๖.
แม่กม ออกเสียงสะกด ม ซึ่งจะใช้พยัญชนะ ม เป็นตัวสะกด เช่น
นม ดม
๗.
แม่เกย ออกเสียงสะกด ย ซึ่งจะใช้พยัญชนะ ย เป็นตัวสะกด เช่น
ยาย เนย
๘.
แม่เกอว ออกเสียงสะกด ว ซึ่งจะใช้พยัญชนะ ว เป็นตัวสะกด เช่น
สิว หิว
สระ
การเขียนและการออกเสียงของสระไทยใช้อักษรโรมัน
- อ
..... o (cons. ซึ่งใช้เป็นสระ)
-
อะ
..... a
-
อั
..... a
-
อา
..... aa (ah)
-
อำ
..... am
-
อิ
..... i
-
อี
..... ie (ih)
-
อึ
..... eu
-
อื
..... euh
-
อุ
..... oe
-
อู
..... oeh
-
เอ
..... e (ae)
-
แอ
..... ae
-
โอ
..... oo (oh)
-
ใอ
..... ai (ay)
-
ไอ ..... ai (ay)
-
เอะ
..... e (eu)
-
แอะ
..... ae
-
โอะ
..... o
-
เอาะ
..... o
-
อัวะ
..... ua
-
เอียะ .....
ia
|
-
เอือะ
..... eua
-
เออะ
..... e
-
ออ
..... ou
-
อัว
..... oua
-
-ว-
..... oua
-
เอีย
..... ia
-
เอือ
..... eua
-
เออ
..... e
-
เอิ
..... eu
-
เอา
..... ao
-
ออย
..... oui (ooi)
-
อัย
..... ai (ay)
-
เอือย
..... euai (euay)
-
อุย
..... oei
-
โอย
..... ooi (ooy)
-
อาย
..... aai (aay)
-
ไอย
..... ai (ay)
-
เอย
..... eui (ey)
-
อาว
..... aaw
-
อิว
..... iw
-
เอว
..... eo (aew)
-
เอียว
..... ieao (iaw)
-
แอว
..... aew
|
เลขที่
| |
๑ ..... 1
๒
..... 2
๓
..... 3
๔
..... 4
๕
..... 5 |
๖ ..... 6
๗
..... 7
๘
..... 8
๙
..... 9
0 ..... 0 |
|
อักษรพิเศษ
- รร
..... อัน
- รรม
..... อัม (รรม)
-
ฤ
..... รึ หรือ ริ
-
ฤา
..... รือ
-
ฦ
..... ลึ
-
ฦา
..... ลึอ
- อ็
..... ไม้ไต่คู้ (เสียง อ
สั้นหรือสระใดเสียงสั้น)
-
อ์
..... ไม้ทัณฑฆาต หรือ การันต์ (ไม่ต้องออกเสียงรูป)
-
ฯ
..... ไปยาลน้อย
-
ฯลฯ
.....
ไปยาลใหญ่
-
ๆ
..... ไม้ยมก (สำหรับต่อท้ายคำที่ซ้ำความหรือซ้ำคำข้างหน้า ๒ หน)
-
ทร
..... ซ
ไตรยางค์และวรรณยุกต์
วรรณยุกต์
วรรณยุกต์ไทยเป็นเครื่องหมายเสียงที่ทำให้เกิดเสียงสูงต่ำของคำ
และทำให้คำแต่ละคำมีความหมายแตกต่างกัน วรรณยุกต์มี ๔ รูป ๕ เสียง คือเสียงสามัญ
(ไม่มีรูป)
เสียงไม้เอก (อ่) เสียงไม้โท (อ้)
เสียงไม้ตรี (อ๊) เสียงไม้จัตวา (อ๋)
- อ่
.....
ไม้เอก
-
อ้ .....
ไม้โท
- อ๊
.....
ไม้ตรี
-
อ๋
.....
ไม้จัตวา
ไตรยางค์
ไตรยางค์คือการจำแนกพยัญชนะออกเป็น ๓ หมู่ ตามเสียงของพยัญชนะนั้นๆ
|
๑.
อักษรสูง มี ๑๑ ตัว ดังนี้ |
๒.
อักษรกลาง มี ๙ ตัว ดังนี้ |
๓.
อักษรต่ำ มี ๒๔ ตัว ดังนี้ |
|
ข (ฃ)
ฉ ฐ ถ ผ ฝ ศ ษ ส ห
การออกเสียง:
|
ก จ ฎ ฏ ด ต บ ป
อ |
ค (ฅ) ฆ ง ช ซ ฌ
ญ ฑ ฒ ณ
ท ธ น พ ฟ ภ ม
ย ร ล ว ฬ ฮ
|
|
คำเป็น = เสียงจัตวา/ขึ้น
คำตาย =
เสียงเอก/ต่ำ
อ่
=
เสียงเอก/ต่ำ
อ้
=
เสียงโท/ตก |
คำเป็น =
เสียงสามัญ/กลาง
คำตาย
=
เสียงเอก/ต่ำ
อ่
= เสียงเอก/ต่ำ
อ้
=
เสียงโท/ตก
อ๊
=
เสียงตรี/สูง
อ๋
=
เสียงจัตวา/ขึ้น |
คำเป็น = เสียงสามัญ/กลาง
คำตาย = เสียงตรี/สูง
คำตาย = เสียงโท/ตก
อ่
=
เสียงโท/ตก
อ้
=
เสียงตรี/สูง
|
|