พระนามพระบรมมหากษัตร์องค์ที่เจ็ดแห่งราชวงศ์จักรี รัชกาลที่ ๗ (รูป) มีบรรดาศักดิ์พระรามที่ ๗
การรักษาและการซ่อมถาวรวัตถุและพระพุทธรูปที่วัดและวัง
ชื่อไม้จำพวกบัวน้ำซึ่งร่วมบัวหลวงและบัวทั้งสอง ดูต่อปัทมะ ชื่อจังหวัดและอำเภอเมืองที่ภาคกลาง (แผนที่) ชื่อสามารถแปลได้ 'เมืองบัวหลวง' อำเภอเมืองตั้งขึ้นห่าง ๔๖ กิโลเมตรจากกรุงเทพฯ จังหวัดนี้มี ๗ อำเภอ
ชื่ออาณาจักรและชาวพม่ามาก่อน
ชื่อลูกกลมๆ
ที่ร้อยเป็นพวง
ตรงปลายมักจะมีพู่ห้อย
ใช้เป็นเครื่องหมายการนับในเวลาบริกรรมภาวนา
หรือสำหรับใช้เป็นเครื่องราง
จะใช้โดยพระและฆราวาสทั้งสอง นอกจากนั้นยังเป็นของประจำตัวของเทพเจ้าฮินดูหลายๆ
องค์ เช่น
ฮวนสี่ฝอ
(รูป)
และพระพรหม
(รูป)
ซึ่งถือประคำที่ใช้เพื่อคอยตามกาลเวลาแห่งจักรวาล
และซึ่งเป็นเครื่องหมายแห่งสารที่ใช้ในการรังสฤษฎ์โลก
ในภาษาสันสกฤตเรียกว่า
อาขชะมาละ และมักจะมีลูก ๕๐ ลูก
ซึ่งตรงกับจำนวนตัวอักษรของอักขระเรียงตามลำดับสันสกฤต
แต่บางทีจะมีจำนวนลูกผิดกัน เช่น
จำนวนลูก ๑๐๘ ลูก
ที่อาจอ้างอิงถึงลักขณะ
๑๐๘ รูปบน
ชื่อจังหวัดและอำเภอเมืองที่ภาคตะวันตก (แผนที่) อำเภอเมืองตั้งขึ้นข้างอ่าวเล็กยาว ๘ กิโลเมตร ณ อ่าวไทย (รูป) ห่างทางใต้ ๒๘๑ กิโลเมตรจากกรุงเทพฯ จังหวัดนี้มี ๗ อำเภอ ชื่อสามารถแปลได้ 'เมืองแถบภูเขา' อำเภอเมืองมีพลเมืองประมาณ ๒๕,๐๐๐ คน สถานที่ที่น่าสนใจประกอบด้วยวัดธรรมิกรามซึ่งก่อสร้างโดยพระรามที่ ๖ ที่ยอดภูเขาช่องกระจกซึ่งมีช่องโปร่งคล้ายกรอบของกระจกในซึ่งทะเลและฟ้าแสดงท่าทางทำให้สะท้อน ภูเขาช่องกระจกเป็นที่อาศัยของลิงจำนวนมากและบนยอดมีวิวเลิศของอ่าวเล็กและตัวเมืองประจวบคีรีขันธ์ทั้งสอง ในจังหวัดนี้มีหาดทรายหลายที่รวมทั้งเมืองหัวหินซึ่งมีชื่อเสียง สถานที่ที่น่าสนใจ อื่นอีกประกอบด้วยพระที่นั่งคูหาสวรรค์ ณ ถ้ำพระยามหานคร ใกล้ ฉากเบื้องหลังมีเกาะ ชื่อเกาะหลัก ที่นั่งแบบ มณฑป-ศาลา นี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นที่ถ้ำ เมื่อ พ.ศ. ๒๔๓๓ หลังจากพระองค์มาประทับที่ถ้ำสองครั้งแล้วและอุทยานแห่งชาติเขาสามร้อยยอดซึ่งอยู่ใกล้ฝั่งอ่าวไทยและเป็นแห่งที่ดีที่สุดในโลกเพื่อเห็นค่างและลิงลมหรือลิงจุ่น นอกจากนั้นยังมีลิงแสมและบางครั้งสาสมารถเห็นปลาโลมาในทะเลได้ จังหวัดนี้มี ๗ อำเภอและ ๑ กิ่งอำเภอ
๑. ทิศตะวันตก ภาคตะวันตก อัสดงคต เป็นทิศซึ่งปกป้องโดยโลกบาลพระวรุณ (ซึ่งรู้จักกันด้วยในชื่อภาษาสันสกฤตพระวรุณะ) ดูต่ออีกด้วยอุดร ทักษิณ อีสาน บูรพา หรดี อาคเนย์และพายัพ ก็อีกเรียกปัจจิม ๒. ชื่อลมมาจากทิศตะวันตก อีกเรียกปัจจิม ชื่อที่ชาวฝรั่งเรียกพระรามที่ ๗
๑. ปากทางเข้าสู่ป่า เช่น ประตูวิญญาณของชาวอาข่า ๒. ทางที่เต็มไปด้วยใบไม้กิ่งไม้สำหรับพิธีเทศน์มหาชาติ ๓. ประตูเรือนที่ประดับด้วยใบไม้กิ่งไม้ไว้เวลานำศพออกจากบ้าน ประตูปากทางเข้าสู่ป่า ที่รั้วหมูบ้านของชางดอยอาข่า ได้สอดแทรกความเชื่อในเรื่องของความเป็นวิญญาณนิยม ตั้งไว้ที่หน้าหมูบ้านของพวกเขา (รูป) อีก้อเป็นมนุษย์โลกที่ชอบอยู่อย่าง สันโดษ แยกตนเข้าไปอาศัยในพื้นที่ป่าที่ยังไม่มีการบุกรุก อีก้อเชื่อว่า ที่แห่งนั้นมีวิญญาณที่จะสามารถช่วยคุ้มครองและป้องกันภัยอันตรายได้ ในแต่ละปีที่เริ่มฤดูปลูกข้าว อีก้อจะทำประตูรั้วบ้านใหม่ และตบแต่งด้วยวัสดุอุปกรณ์หลากหลายชนิด เขาเชื่อว่าวัตถุเหล่านี้นั้นสามารถป้องกันผีได้ นั่นคือ รูปจำลองการร่วมเพศของมนุษย์ (รูป)
โรงเรียนลำดับแก ดูต่อการศึกษา ชื่อของดอกไม้เพลิงชนิดหนึ่ง เป็นกลุ่มวัตถุระเบิดแบบพลุที่จัดผูกเป็นเชือก มักจะห่อในกรอบภายนอกกระดาษแข็งสีแดง ในความเชื่อเรื่องตามประเพณีของจีนใช้ประทัดไฟ เพื่อทำให้กลัวสัตว์ประหลาดของตำนานชื่อเหนียน ซึ่งเป็นชาอเหมือนกันกับคำจีนที่แปลว่า ปี ในระหว่างเวลานานมาแล้วตอนต้นฤดูใบไม้ผลิของทุกๆ ปีสัตว์ประหลาดทำให้ชาวบ้านของหมู่บ้านที่หนึ่งน่ากลัวมาก แต่ในที่สุดมันทำให้หนีไปด้วยความกลัวโดยเสียงดังของประทัดไฟซึ่งชาวบ้านจุด ในปัจจุบันเวลาตรุษจีนยังฉลองความพ่ายแพ้ของชั่วร้ายนั้นเป็นการระลึกถึง และประทัดไฟจึงเป็นส่วนครบถ้วนของการฉลองปีใหม่จีน ทีหลังเสียงดังของประทัดไฟมาเป็นมีจุดประสงค์สร้างอารมณ์ที่เปี่ยมไปด้วยความสุขในวันหยุดเทศกาลจีน และจึงใช้บ่อยในเทศกาลคและพิธีการจีนไล่ผีร้าย บางทีเรียกประทัดจีนและในภาษาจีนเรียกเบียนเปา ดูต่อกั้วเหนียน ประเทศเพื่อนบ้านของประเทศไทยที่อยู่ข้างตะวันออก อยู่ประมาณระหว่างประเทศเวียดนามและประเทศลาวและเขตแดนอ่าวไทย ชื่อทางการสาธารณรัฐเขมร เมืองหลวงคือพนมเปญ มีพื้นที่ดินแดน ๑๘๑,๐๔๐ ตารางกิโลเมตรและมีเส้นชายแดนจำนวน ๒,๕๗๒ กิโลเมตรรวมทั้งหมด ติดประเทศลาว ประเทศเวียดนามและประเทศไทย ระยะเส้นฝั่งทะเลยาว ๔๔๓ กิโลเมตร ภูเขาสูงที่สุดคือ พะนุมออรัล สูง ๑,๘๑๐ เมตร ทรัพยากรธรรมชาติคือ ท่อนไม้ หินมีค่า เช่น เพชรพลอย แร่เหล็กบางอัน ธาตุแมงกะนีสและธาตุฟอซฟรัซ มาตราเงินหรือหน่วยเงินตราเรียก 'เรียล' มีประชาชนจำนวน หากแต่กว่า ๑๓ ล้านคน ร้อยละ ๙๐ คนเป็นชาวเขมร นอกนั้นมีชาวญวน คนจีนและคนอื่นๆ ร้อยละ ๙๕ คนนับถือพุทธศาสนาลัทธิหินยานเป็นส่วนใหญ่ ภาษาทางการคือภาษาเขมรแต่อีกด้วยภาษาฝรั่งเศสและภาษาอังกฤษได้พูด หลังจากการต่อสู้ที่ยาวนาน ๕ ปีทหารคอมมิวนิสต์เขมรรูฉเข้ายึดนครหลวงพนมเปญได้ใน พ.ศ. ๒๕๑๘ แล้วคำสั่งการอพยพออกไปของทุกเมืองและทุกนคร กว่าหนึ่งล้านคนที่เคลื่อนที่ตายโดยการประหารและความยากลำบากบังคับ พ.ศ. ๒๕๒๑ การบุกรุกของญวนรุกไล่ ทหารเขมรรูฉหนีไปอยู่ที่ชนบท จึงจบการต่อสู้ที่ยืนนานเกือบ ๒๐ ปี พ.ศ. ๒๕๓๖ การเลือกตั้งที่อุปถัมภ์ค้ำชูโดยสหประชาชาติช่วยนำภาวะปกติกลับคืนที่เดิม และสงเคราะห์ทำเขมรรูฉให้ลดน้อยลงรวดเร็วประมาณ พ.ศ. ๒๕๓๘ หลังจากการเลือกตั้งประชาชาติ พ.ศ. ๒๕๔๑ ได้ตั้งขึ้นรัฐบาลโดยเอาพรรคการเมืองต่างๆ มารวมกัน และนำมาซึ่งเสถียรภาพใหม่ในทางการเมือง แล้วการจำนนของทหารเขมรรูฉที่ยังเหลืออยู่ ในภาษาอังกฤษเรียกแค็มโบเดียะ (Cambodia)
ชื่อประเทศที่อยู่ภาคตรงกลางตะวันออกของทวีปเอเชีย ซึ่งก่อเมื่อ พ.ศ. ๓๒๒ โดยฉินสื่อหวงตี้ (จิ๋นซีฮ่องเต้) ที่ทรงเป็นกษัตริย์แห่งแคว้นฉิน รัฐพายัพ ซึ่งทำสงครามกับรัฐอื่นๆ ก็รวบรวมแผ่นดินให้เป็นหนึ่งเดียว ได้ทรงรวบรวมแว่นแคว้นต่างๆ เข้ามาเป็นปึกแผ่น เป็นจักรวรรดิจีน จึงตั้งราชวงศ์ฉิน ซึ่งเป็นที่มาของชื่อว่า จีน และสถาปนาตนเป็นปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฉิน จึงก่อสมัยจักรพรรดิจีน ซึ่งยืดเยื้อจนกระทั่งราชวงศ์ชิงที่อวสานเมื่อ พ.ศ. ๒๔๕๕ ไม่ช้าไม่นานหลังจากการสวรรคตฉินสื่อหวงตี้ราชวงศ์ฉินล้ม แต่มาเป็นแบบอย่างสำหรับราชวงศ์ทุกราชวงศ์ของจีนภายหลัง ในภาษาจีนเรียก จงกั๋ว หมายถึง 'ประเทศศูนย์กลาง' หรือ 'เมืองใจกลาง' ซึ่งอาจอ้างอิงฐานะในประวัติศาสตร์เมื่อตนถือเป็นจุดใจกลางของโลกและอารยธรรม ปัจจุบันประเทศจีนมีพื้นที่ ๙,๕๙๘,๐๘๖ ตารางกิโลเมตร และบรรจุพลเมืองประมาณ ๑,๓๒๑,๘๕๐,๐๐๐ คน ในปัจจุบันชื่อทางการเรียกว่า สาธารณรัฐประชาชนจีน ประเทศไทยคืออาณาจักรเอกภาพซึ่งแต่ก่อนรู้จักกันในชื่อเดิมประเทศสยาม ประเทศไทยสถาปนาขึ้นเป็นทางการ พ.ศ. ๑๗๘๑ อาณาจักรไทยเป็นประเทศที่เดียว ณ เอเชียอาคเนย์ซึ่งไม่เคยเป็นเมืองขึ้นโดยประเทศตะวันตกซึ่งมีอานุภาพมาก ประเทศไทยอยู่ที่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทางอาคเนย์จากประเทศพม่าและติดทะเลอันดามันและอ่าวไทย ภูมิประเทศมีเนื้อที่ ๕๑๔,๐๐๐ ตารางกิโลเมตรทั้งหมดของที่ซึ่ง ๕๑๑,๗๗๐ ตารางกิโลเมตรเป็นพื้นดินและ ๒,๒๓๐ ตารางกิโลเมตรคือน้ำ ในจำนวนประมาณ ๔,๐๐๐ กิโลเมตรเป็นทางน้ำมี ๓,๗๐๑ กิโลเมตรซึ่งใช้เดินเรือได้ สำหรับเรือที่กินน้ำลึกไม่เกิน ๐.๙ เมตร แผ่นดินมีเส้นชายแดนจำนวน ๔,๘๖๓ กิโลเมตรรวมทั้งหมด มีเขตแดนกับประเทศพม่า ๑,๘๐๐ กิโลเมตร เส้นเขตแดนกับประเทศกัมพูชา ๘๐๓ กิโลเมตร ระยะเขตแดนกับประเทศลาว ๑,๗๕๔ กิโลเมตรและเส้นเขตแดนกับประเทศมาเลเซียยาว ๕๐๖ กิโลเมตร ระยะเส้นฝั่งทะเลยาว ๓,๒๑๙ กิโลเมตร อากาศร้อนและใกล้เขตร้อนของโลก เช่น ตั้งแต่กลางพฤษภาคมจนถึงกันยายนมีสลาตันฤดูฝนอากาศร้อนและมีเมฆ ตั้งแต่พฤศจิกายนจนถึงกลางมีนาคมมีลมมรสุมอากาศเย็นและก็แหลมมลายูมีอากาศร้อนและชื้นเสมอ ภูเขาสูงที่สุดคือดอยอินทนนท์ สูง ๒,๕๖๕.๓๓ เมตร มีประชาชนจำนวนเกือบจะถึง ๖๕ ล้านคน ร้อยละ ๗๕ คนเป็นชาวไทย ๑๔ คนเป็นชาวจีนและ ๑๑ คนเป็นชาวอื่นๆ มีกำลังคน ๓๓.๔ ล้านคน ซึ่งร้อยละ ๔๙ คนทำงานในแผนกกสิกรรมการ ๑๔ คนทำงานในแผนกอุตสาหกรรมและ ๓๗ คนทำงานในแผนกบริการ อุตสาหกรรมสำคัญของไทยคือ การท่องเที่ยว การทอผ้าและเครื่องตกแต่ง การกสิกร การทำเครื่องดื่ม การทำยาสูบ การทำปูนซีเมนต์ การหัตถกรรมเล็กน้อย เช่น การทำเครื่องเพชรพลอย การทำเครื่องใช้ไฟฟ้าและส่วนประกอบของเครื่องใช้ไฟฟ้า การทำคอมพิวเตอร์และอะไหล่ของคอมพิวเตอร์ การทำ การทำเครื่องตกแต่งบ้านและสิ่งพลาสติก นอกจากนั้นประเทศไทยเป็นประเทศผู้ผลิตใหญ่ที่สองในโลกของธาตุทังซเท็น (tungsten - เป็นธาตุแท้ชนิดหนึ่งเป็นส่วนประกอบสำคัญของแร่วูลฟแร็ม - wolfram) และประเทศผู้ผลิตใหญ่ที่สามในโลกของดีบุก ผลิตภัณฑ์สำคัญเกี่ยวกับกสิกรรมคือ ข้าว มันสำปะหลัง ยาง ข้าวโพด อ้อย มะพร้าวและถั่วเหลือง ทรัพย์สมบัติของธรรมชาติประกอบด้วยดีบุก ยาง ก๊าซธรรมชาติ ธาตุทังซเท็น ท่อนไม้ ตะกั่ว ปลา แร่จิพซัม (gypsum - เป็นแร่มีลักษณะใสและอ่อน ใช้ทำแป้งปูนซีเมนต์) ถ่านหินลิกไนท (lignite - เป็นถ่านหินชนิดอ่อน) และที่ดินเหมาะแก่การเพาะปลูก ประเทศไทยมีเศรษฐกิจกิจการเสรีภาพและพอใจต้อนรับในการลงทุนจากต่างประเทศ สินค้าส่งออกประกอบด้วย เครื่องผ้าและรองเท้า ผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับการประมง ข้าว ยาง เครื่องเพชรพลอย รถยนต์ คอมพิวเตอร์ และเครื่องใช้ไฟฟ้า ๙๕ เปอร์เซ็นต์ ซึ่งเป็นส่วนใหญ่ของประชาชนนับถือพุทธศาสนา ส่วนมากนับถือลัทธิเถรวาท ศาสนาอื่นๆ ประกอบด้วยศาสนาอิสลามเป็น ๓.๘ เปอร์เซ็นต์ คริสต์ศาสนาเป็น ๐.๕ เปอร์เซ็นต์ ศาสนาฮินดูเป็น ๐.๑ เปอร์เซ็นต์ และศาสนาอื่นอีกคือ ๐.๖ เปอร์เซ็นต์ ประเทศไทยมี ๗๖ จังหวัด หน่วยเงินตราของไทยเรียก 'บาท' ในภาษาอังกฤษประเทศไทยเรียกไทแล็นด (Thailand)
ประเทศเพื่อนบ้านของประเทศไทยที่อยู่ข้างพายัพ อยู่ประมาณระหว่างประเทศไทยและบังคลาเทศ มีอาณาเขตติดต่อทะเลอันดามันและอ่าวเบงกอล มีพื้นที่ดินแดน ๖๗๘,๕๐๐ ตารางกิโลเมตรและมีเส้นชายแดนจำนวน ๕,๘๗๖ กิโลเมตรรวมทั้งหมด ติดประเทศอินเดีย บังคลาเทศ ประเทศจีน ประเทศลาวและประเทศไทย ระยะเส้นฝั่งทะเลยาว ๑,๙๓๐ กิโลเมตร ภูเขาสูงที่สุดคือ คากาบอ ราซี (Hkakabo Razi) สูง ๕,๘๘๑ เมตร เมืองหลวงย่างกุ้ง (Yangon) ซึ่งในในภาษาอังกฤษเรียกแร็งกูน (Rangoon) มีประชาชนจำนวนประมาณ ๔๒.๕ ล้านคน ชื่อทางการสหภาพเมียนม่าร์ ประมาณ ๖๘ เปอร์เซ็นต์ของประชาชนเป็นชาวพม่า นอกจากนั้นยังมีมนุษยชาติหลายพวกต่างๆ รวมทั้งชาวฉาน ชาวกะเหรี่ยง ชาวราคีน (Rakhine) ชาวจีน ชาวมอญ และอีกชาวบางคนอื่นๆ ส่วนเล็กๆ ภาษาทางการคือภาษาพม่าแต่ชาวมนุษยชาติหลายพวกต่างๆ ก็ยังมีภาษาด้วยตนเอง ในระหว่าง พ.ศ. ๒๓๖๗ และ พ.ศ. ๒๔๒๙ ประเทศอังกฤษปราบประเทศพม่าให้เป็นเมืองขึ้นสำหรับ ๖๒ ปี รวมเข้าไว้ในราชอาณาจักรอังกฤษ ประเทศพม่าได้ปกครองเป็นภูมิภาคของประเทศอินเดียจนกระทั่ง พ.ศ. ๒๔๘๐ เมื่อประเทศพม่ามาเป็นเมืองขึ้นแยกกันปกครองตนเอง ได้เป็นประเทศเอกราชภายนอกเครือจักรภพอังกฤษใน พ.ศ. ๒๔๙๑ ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๐๕ จน พ.ศ. ๒๕๓๑ นายพล เน วิน (Ne Win) มีอำนาจเหนือรัฐบาล ก่อนได้ตำแหน่งเป็นประมุขในทางทหาร หลังมาเป็นนายกรัฐมนตรี และต่อไปมาเป็นผู้มีอำนาจหลังฉากในทางการเมือง แม้จะมีการเลือกตั้งโดยระบบการเมืองหลายพรรคใน พ.ศ. ๒๕๓๓ ซึ่งชนะโดยพรรคสำคัญฝ่ายค้านสภาการเมืองในทางทหารที่เป็นผู้ปกครองอยู่ไม่ยอมแพ้จึงไม่โอนอำนาจ ทรัพย์สมบัติของธรรมชาติประกอบด้วยน้ำมันจากดิน ท่อนไม้ ดีบุก พลวง สังกะสี ทองแดง ตะกั่ว ถ่านหิน หินอ่อนบ้าง หินปูน เพชรพลอย ดังเช่น หยก ก๊าซธรรมชาติและไฟฟ้าที่มาจากน้ำ ศาสนาใหญ่และสำคัญที่สุดคือพุทธศาสนาลัทธิเถรวาท มีคนนับถือ ๘๙ เปอร์เซ็นต์ นอกจากนั้นยังมีผู้ถือศาสนาคริสต์ ผู้ถือศาสนาอิสลาม ผู้ที่นับถือลัทธิถือผีและศาสนาอื่นๆ หน่วยเงินตราของประเทศพม่าคือ 'คิออท' ในภาษาอังกฤษประเทศพม่าเรียกเบอร์มะ (Burma)
ประเทศเพื่อนบ้านของประเทศไทยที่อยู่ข้างทักษิณ ประกอบด้วยแหลมมลายูและส่วนหนึ่งในสามของเกาะบอนิโอตั้งอยู่ทางเหนือ (Borneo) ซึ่งติดกับประเทศอินโดนีเซียและทะเลจีนใต้ ทางใต้ประเทศเวียดนาม มีพื้นที่ดินแดน ๓๒๙,๗๕๐ ตารางกิโลเมตรและมีเส้นชายแดนจำนวน ๒,๖๖๙ กิโลเมตรรวมทั้งหมด กล่าวคือ ๓๘๑ กิโลเมตรกับบรูไน (Brunei) ๑,๗๘๒ กิโลเมตรกับประเทศอินโดนีเซียและ ๕๐๖ กิโลเมตรกับประเทศไทย ระยะเส้นฝั่งทะเลยาว ๔,๖๗๕ กิโลเมตร (ระยะเส้นฝั่งทะเลของแหลมคือ ๒,๐๖๘ กิโลเมตรและระยะเส้นฝั่งทะเลของมาเลเซียตะวันออกคือ ๒,๖๐๗ กิโลเมตร) ภูเขาสูงที่สุดคือ กุนุง คินาบาลู (Gunung Kinabalu) สูง ๔,๑๐๐ เมตร เมืองหลวงคือกรุงกัวลาลัมเปอร์ (Kuala Lumpur) ประเทศมาเลเซียได้ตั้ง พ.ศ. ๒๕๐๖ โดยสถาปนาสหพันธ์ด้วยอาณานิคมเก่าของอังกฤษประเทศมลายาและสิงคโปร์ ประกอบด้วยรัฐมาเลเซียตะวันออกสาบา (Sabah) และสรวัก (Sarawak) ซึ่งตั้งอยู่ฝั่งทะเลทางเหนือเกาะบอนิโอ ปีๆ แรกของประวัติประเทศมาเลเซียทำให้เสียความพยายามของประเทศอินโดนีเซียเพื่อควบคุมประเทศมาเลเซีย และรอยตำหนิโดยประเทศฟิลิปปินส์ซึ่งสิทธิเรียกร้องรัฐสาบาและการแยกออกจากสหพันธ์ของสิงคโปร์ พ.ศ. ๒๕๐๘ ปัจจุบันประเทศมาเลเซียมีประชาชนจำนวน หากแต่กว่า ๒๓ ล้านคนซึ่งรวมทั้งชาวมลายูและชาวพื้นเมืองคนอื่นๆ เป็น ๕๘ เปอร์เซ็นต์ คนจีนเป็น ๒๔ เปอร์เซ็นต์ แขกเป็น ๘ เปอร์เซ็นต์และชาวคนอื่นๆ เป็น ๑๐ เปอร์เซ็นต์ ภาษาทางการคือภาษามลายูซึ่งเรียกบาหาษาเมลายู (Bahasa Melayu) แต่นอกจากนั้นยังมีหลายภาษาอื่นๆ ด้วย ดังเช่น ภาษาอังกฤษ ภาษาท้องถิ่นต่างๆ ของภาษาจีน เช่น ภาษากวางตุ้ง ภาษาจีนหลวง ภาษาฮกเกี๋ยน ภาษาจีนแคะ ภาษาเกาะไหหลำและภาษาฟูชอ (Foochow) ภาษาทมิฬ ภาษาเตลูกู (Telugu) ภาษามลายาลาม (Malayalam) ภาษาปันจาบิ (Panjabi) และภาษาไทย ต่อเติมยังมีหลายภาษาของคนพื้นเมืองที่มาเลเซียตะวันออก มากที่สุดจะเป็นภาษาอิบาน (Iban) และภาษากาดาซาน (Kadazan) ศาสนาซึ่งคนนับถือประกอบด้วยศาสนาอิสลาม พุทธศาสนา ลัทธิเต๋า ศาสนาฮินดู คริสต์ศาสนาและศาสนาซิก และที่มาเลเซียตะวันออกยังมีคนนับถือลัทธิฌามันอิเซอม หน่วยเงินตราของประเทศพม่าคือ 'ริงกิต' (ringgit) และทรัพย์สมบัติของธรรมชาติประกอบด้วยดีบุก น้ำมันจากดิน ท่อนไม้ ทองแดง สินแร่เหล็ก ก๊าซธรรมชาติและแร่อะลูมิเนียม
ประเทศลาว (ປະຊາຊົນລາວ) ภาษาลาว ประเทศเพื่อนบ้านของประเทศไทยที่อยู่ข้างอีสานและประจิมของประเทศเวียดนาม ชื่อทางการสาธารณรัฐประชาธิปัตย์ลาว มีพื้นที่ดินแดน ๒๓๖,๘๐๐ ตารางกิโลเมตรและมีเส้นชายแดนจำนวน ๕,๐๘๓ กิโลเมตรรวมทั้งหมด ติดกับประเทศพม่า ประเทศกัมพูชา ประเทศจีน ประเทศเวียดนามและประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๑๘ ผู้นับถือคอมมิวนิสต์ปะเทศลาว (Pathet Lao) ยึดอำนาจของรัฐบาล จึงทำให้จบระบบราชาธิปไตยซึ่งปกครองประมาณหกร้อยปี ความสัมพันธภาพใกล้กับประเทศเวียดนามตั้งแต่ดั้งเดิมและความทำให้เป็นไปตามลัทธิสังคมนิยมได้เปลี่ยนเอาคืนเป็นกิจการบุคลิกภาพโดยทีละน้อย การปล่อยให้เป็นเสรีของกฎหมายเกี่ยวกับการลงทุนจากต่างประเทศและความรับเข้าเป็นสมาชิกในสมาคมประชาชาติเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อาเซียน พ.ศ. ๒๕๔๐ มีประชาชนจำนวนเกือบจะถึง ๖ ล้านคน ๖๐ เปอร์เซ็นต์นับถือพุทธศาสนาลัทธิเถรวาท ภาษาทางการคือภาษาลาว แต่นอกจากนั้นยังได้พูดภาษาฝรั่งเศสและภาษาอังกฤษด้วย เช่นเดียวกับภาษามนุษยชาติหลายชนิด ภูเขาสูงที่สุดคือภูเบีย (Phou Bia) สูง ๒,๘๑๗ เมตร หน่วยเงินตราของประเทศลาวเรียก 'ขีบ' (kip) ทรัพย์สมบัติของธรรมชาติประกอบด้วยท่อนไม้ ไฟฟ้าที่มาจากน้ำ แร่จิพซัม (gypsum - เป็นแร่มีลักษณะใสและอ่อน ใช้ทำแป้งปูนซีเมนต์) ดีบุก ทองคำและหินมีค่า เมืองหลวงเวียงจันทน์
มือทั้งสองที่ประนมขึ้นพุ่ม พนมมือหรือกระพุ่มมือ ดูต่อไหว้
งานประจำปีทั้งประเทศเมื่อเข้าพรรษาในซึ่งคนไทยแห่เทียนขี้ผึ้งแกะสลัก ขนาดและรูปต่างๆ (รูป) ประเพณีนี้มีชื่อเสียงและอุดมสมบูรณ์ที่สุดที่ จ. อุบลราชธานี ซึ่งทุกปีมีการแสดงเป็นขบวนทางแพ บนแพมีเทียนและรูปสลักขนาดใหญ่ รูปมักแสดงตัวสืบเนื่องกันมาของเรื่องนิทานและประวัติพุทธศาสนา ในภาษาอังกฤษประเพณีนี้เรียกแว็กซ์แคนเดอล์เฟซทิฝัล์ (Wax Candle Festival)
ชื่องานที่ จ. สกลนคร เมื่อออกพรรษา สืบเนื่องกันมาเล่าว่า แต่ก่อนคนท้องถิ่นเวลาออกพรรษาได้สร้างต้นไม้ทำด้วยขี้ผึ้งซึ่งยกแบกเอาไปที่วัดเป็นขบวน ต่อไปงานนี้แปรมาเป็นประเพณีที่สืบกันต่อๆ มาในการสร้างปราสาทผึ้ง ปัจจุบันเป็นมรดกของท้องถิ่นเพื่อทำบุญสำหรับบรรพบุรุษซึ่งเสี่ยชีวิตแล้ว ปราสาทผึ้งเป็นเครื่องหมายแห่งที่อยู่อาศัยเคหสถานอุดมคติของวิญญาณ ซึ่งพวกพุทธศาสนานิกชนต้องการเป็นจุดมุ่งหมายสุดท้ายของเขา เพื่อไปถึงสถานที่นี้ในสวรรค์ พวกเขาต้องการเป็นคนกระตือรือร้นและทำให้ขะมักเขม้นในเรื่องทำบุญ คนท้องถิ่น จ. สกลนคร แยกกันในหมู่ชุมนุมต่างๆ เช่น พวกชาวนา พวกพ่อค้า และพวกข้าราชการ แล้วทุกพวกให้เงินพร้อมใจกันและตามกระตือรือร้นกระตือรือร้นด้วยตนเอง แข่งขันพยายามสร้างปราสาทผึ้งที่สวยงามที่สุด ภาษาอังกฤษประเพณีนี้เรียก แว็กซ์คาซเทอล์เฟซทิฝัล์ (Wax Castle Festival) หรือ แว็กซ์ปราสาทพโระเซฌัน (Wax Prasat Procession) ๑. การจับปลา ภาษาอังกฤษเรียก ฟีฌเออะริ (fishery) มีหลายท่าทาง เช่น การจับปลาโดยใช้เครื่องมือฉมวก (รูป) สะดุ้งแบบสวิง (รูป) แห (รูป) หรือช้อนแซะ (รูป) ๒. คนเลี้ยงชีพทางจับสัตว์น้ำมาขาย ประกอบด้วยทางอุตสาหกรรมและทางส่วนตัวทั้งสอง ในน้ำจืด เช่น แม่น้ำ ลำ คลอง หนองและบึง (รูป) และในทะเล (รูป) ทั้งสอง ภาษาอังกฤษเรียก ฟีฌเอะรแม็น (fisherman)
'ปฏิสนธิ'
'คลอด' เกิด'
โดยเฉพาะการเกิดของเจ้าชาย
(ราชาศัพท์)
ในทางศาสนาถ้อยคำประสูติอ้างอิง
การประสูติของพระสิทธารถ ซึ่งเกิดขึ้นภายใต้ต้นสาละ (แม้ว่าตามแหล่งอื่นพรรณนาต้นไม้นี้คือต้นไม้สักหรือต้นอโศก ในศิลปะมักจะแสดงโดยนางมหามายา ซึ่งจับกิ่งก้านของต้นไม้ด้วยมือขวา (รูป) บางครั้งแสดงในขณะพระสูติกรรมของพระพุทธเจ้าโผล่ออกมาจากข้างมารดา
ดูต่อสิ้นพระชนม์ ปรัชญาปารมิตา (प्रज्ञापारमिता) ภาษาสันสกฤต ชื่อโพธิสัตว์แห่งความรู้ในพุทธศาสนาลัทธิมหายาน เทพธิดาพระองค์นี้มักจะแสดงท่านั่งบนปัทมาสะนะ มี ๔ แขน ๒ แขนฝ่ายข้างล่างอยู่ในปางธรรมจักร ของประจำตัวของ คือ หนังสือและดอกบัวหลวง ด้วยความสุขุมของเขาเป็นคุณสมบัติสำคัญอย่างยิ่งยวดพระองค์นี้ได้นับถือเป็นมารดาในทางปัญญาแห่งพวกพระพุทธทั้งหมดและมีลักษณะทางปรัชญาของธารา บางทีสะกดปราชนะปารามิตะ หมู่ภาษาพื้นเมืองโบราณอินเดียซึ่งเกี่ยวเนื่องกับภาษาสันสกฤตและในซึ่งภาษาบาลีเป็นส่วนหนึ่ง ปราสาทที่มียอดสูงขึ้นไป มีรูปบัวตูม เป็นมูลเขมร มีกำเนิดมาจากหอสูงศักดิ์สิทธิ์ขอม สามารถดูได้บ่อยที่พระนครศรีอยุธยาและในสถาปัตยกรรมของสมัยกรุงเทพฯ มักจะสร้างโดยผู้เด่น บางครั้งพรรณนารูปร่างลักษณะเป็นรูปซังข้าวโพด มีฝักเพกาแยกเป็นกิ่งๆ อยู่ข้างบน ชื่อจังหวัดและอำเภอเมืองที่ภาคตะวันออก (แผนที่) ห่างทางใต้ ๑๓๕ กิโลเมตรจากกรุงเทพฯ จังหวัดปราจีนบุรีมีสถานที่โบราณของสมัยทวารวดีและสมัยเขมรมากมาย แต่เป็นสถานที่ที่ไม่ค่อยสำคัญมากเท่าไรและส่วนใหญ่ปรักหักพังและยังไม้ได้ปฏิสังขรณ์ สถานที่บ้างที่มีแต่ไม่มากกว่าท่อนหินศิลาแดงที่เหลืออยู่เท่านั้น ฝ่ายเหนือของจังหวัดนี้มีน้ำตกหลายที่และถ้ำซึ่งน่าสนใจ จังหวัดปราจีนบุรีมี ๗ อำเภอ
ปราชนะปารามิตะ (प्रज्ञापारमिता) ปราดักชีนะ (प्रदक्षिण) ภาษาสันสกฤต การเวียนวัด สถูปหรือสถานที่สำหรับการเคารพสักการะสำคัญ โดยไปทางขวาอย่างเข็มนาฬิกา เวียน ๓ ครั่งขณะถือเทียน มักปฎิบัติในระหว่างงานเข้าพรรษา ฯลฯ ภาษาไทยเรียกทักษิณาวรรต ดูอีกด้วยอุตราวัฎ วัดฮินดูใหญ่ที่สุดบนเกาะชวาซึ่งรู้จักกันในชื่อกันดิปรามบานัน สร้างระหว่าง พ.ศ. ๑๔๔๓ และ พ.ศ. ๑๔๗๓ ณ ที่ราบสูงปรามบานัน หอสูงย่านกลาง สูง ๔๕ เมตร เป็นโครงร่างเกือบตรงขึ้นไป เป็นเครื่องหมายของภูเขาเมรุ ปราสาดะ (प्रासाद) เขมร-ไทย ที่ประทับของกษัตริย์วหรือเทพเจ้า มีสูงขึ้นไปซึ่งแทนภูเขาเมรุ (สุเมรุ - ที่เป็นที่อยู่ของเทพดาในเมฆ) ในทางศาสนาและในทางอาณาจักรทั้งสองอย่าง ถ้อยคำได้มาจากคำ ปราสาดา (prasada) เป็นภาษาสันสกฤต-บาลีและหมายถึง 'ตึกที่ประดับด้วยยอดแหลมเป็นรูปเข็ม' ที่ประเทศไทยถ้อยคำหมายถึงเรือนมียอดเป็นชั้นๆ แต่ที่จริงในความหมายตึกแยกไม่ออกจากวัดและหมายถึงวัดทั้งหมด ที่ประเทศกัมพูชาได้เรียกปราสาทหิน
ชื่อส่วนกลางที่ประกอบด้วยสถานที่ของสมัยโบราณสามที่แบบเขมร อยู่ที่ภาคใต้ของจัหวัดสุรินทร์ ใกล้เขตแดนประเทศกัมพูชา สถานที่ทั้งสามได้รู้จักที่ละต่างหากในชื่อ ปราสาทตาเมือน ปราสาทตาเมือนโต็ตและปราสาทตาเมือนธม เขมร-ไทย ชื่อของวัดขอมสมัยโบราณที่จังหวัดบุรีรัมย์ สร้างระหว่างพุทธศตวรรษที่ ๑๕ และพุทธศตวรรษที่ ๑๘ ตั้งอยู่ ๓๘๓ เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ปราสาทแห่งนี้มี รูปสลักหินหลายๆ รูปสวยงามซึ่งได้รักษาดีมาก ประกอบด้วยรูปสลักหินขวางบนประตูที่แสดงพระนารายณ์บรรทมสินธุ์ซึ่งรู้จักด้วยในชื่อสันสกฤตอานันตสายิน (รูป)
เขมร-ไทย ชื่อของโบราณสถานที่จังหวัดกาญจนบุรี ในสถานที่แห่งประวัติศาสตร์นี้เคยได้พบรูปสลักศิลาของพระโลเกส์วาระจากสมัยประมาณพุทธศตวรรษที่ ๑๘ เป็นศิลป์ลพบุรีในแบบขอม-บายอน (รูป) ปัจจุบันย้ายไปแล้ว แสดงที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติที่กรุงเทพฯ
ชื่อปราสาท
เขมร-ไทย ชื่อปราสาทที่ประเทศกัมพูชา
เขมร-ไทย ชื่อปราสาทที่สร้างด้วยหินทราย ณ จังหวัดสุรินทร์ สร้างบนยกพื้นทำด้วยดินแดง มี รูปสลักหินขวางบนประตูและหน้าต่างมากมาย ชื่อปราสาทเขมรของศาสนาฮินดูและพุทธศาสนาลัทธิมหายานทั้งสองที่จังหวัดนครราชสีมา ที่อำเภอ พิมาย ก่อสร้างพุทธศตวรรษที่ ๑๕ ในรัชสมัยพระเจ้าจยะวรมันที่ ๕ และสร้างเสร็จพุทธศตวรรษที่ ๑๖ ในรัชสมัยพระเจ้าสุริยะวรมันที่ ๑ จึงปราสาทหินพิมาย (รูป) สร้างเสร็จก่อนการสร้างนครวัด สร้างในแบบอังโคร์ เพราะเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรเขมรสมัยนั้นพิมายได้มีถนนแล้วข้อต่ออังโคร์โดยถนนตรง
ปราสาวยะ (प्रसव्य) ภาษาสันสกฤตของอุตราวัฎ ชั้นความรู้ที่สอบไล่หลักสูตรของมหาวิทยาลัยซึ่งประสานให้แก่ผู้ที่สอบไล่ได้ตามที่กำหนดไว้ ดูต่อการศึกษา ปริญญาระดับต้นของมหาวิทยาลัย ดูต่อการศึกษา ปริญญาระดับสองของมหาวิทยาลัย สูงกว่าปริญญาตรี มหาบัณฑิต ดูต่อการศึกษา ปริญญาระดับสามหรือขั้นสูงสุดของมหาวิทยาลัย สูงกว่าปริญญาโท ดุษฎีบัณฑิต ดูต่อการศึกษา ปรินิร์ฝานะ (परिनिर्वाण) ภาษาสันสกฤตของปรินิพพาน ปรินิพพาน (परिनिब्बाण) ภาวะความสุขสำราญสนิท ในทางศาสนาและเรื่องพระพุทธเจ้าเป็นภาวะการดับโดยไม่เหลือในเรื่องสิ่งทั้งโลกีย์ ดูต่อมหาปรินิพพาน ภาษาสันสกฤต ป่าเลไลย์หรือป่าเลไลยก์ ใกล้เมืองโกสัมพี แห่งที่ซึ่ง ๒ คนเปลี่ยนศาสนาเป็นพุทธศาสนา คนเปลี่ยนศาสนาคนแรกคืออวะลากะ ยักชาผู้ปกครองที่กดขี่ตนหนึ่งซึ่งมีกำลังใหญ่โตที่ใช้ทำให้ตกใจกรุงแห่งหนึ่งตลอดทั้งหมด เขากลายเป็นพุทธศาสนานิกชนในปีที่ ๗ หลังพระพุทธเจ้าได้สำเร็จตรัสรู้แล้ว คนที่สองซึ่งเปลี่ยนศาสนาเป็นพุทธศาสนาคือโจรอังกุลิมาละ (รูป) เป็นลูกชายเหลวไหลของพราหมณ์คนหนึ่งซึ่งไปช่วยเจ้าร้ายคนหนึ่ง โจรคนนี้มาเป็นพุทธมามกะ ๔ ปี หลังการเปลี่ยนศาสนาของยักชาอวะลากะ พระพุทธเจ้าเสด็จไปจำพรรษาในป่านี้โดยลำพังพระองค์ ไม่มีใครอื่นตามเสด็จไปด้วยเลย ป่าแห่งนี้เป็นป่าใหญ่และเป็นที่อยู่อาศัยของช้างโทนเชือกหนึ่งซึ่งเรียกชื่อว่า ปาลิไลกะ หรือ ปาลิไลยก์ ป่าแห่งนี้ได้นามตามช้างนี้ว่า ป่าปาลิไลยก์ คนไทยเรียกว่า ป่าปาเลไล อันเดียวกันนั่นเอง นอกจากนั่นช้างนี้และลิงตัวหนึ่งปรนนิบัติถวายพระพุทธเจ้า ด้วยอำนาจพุทธบารมีช้างนำผลไม้และน้ำมาถวายพระพุทธเจ้าและลิงนำรวงผึ้งมาถวายพระพุทธเจ้า เรื่องนี้ได้แสดงบ่อยๆ ในการพรรณนารูปร่างลักษณะและเรียกปางป่าเลไลย์ (รูป) วางลง เอาลง โดยเฉพาะเมื่อพูดถึงศพ วางลงทรัพย์สมบัติในทางโลกีย์ก่อนจะ ปลงบริขาร เป็นถ้อยคำซึ่งใช้โดยเฉพาะในเรื่องพระ โกนผม ใช้โดยเฉพาะในเรื่องพระและสำหรับนักบวชอ ชื่อสัตว์ขนาดเล็กในพวกแมลงของเมืองร้อน ชื่อวิทยาศาสตร์มาโครเทอร์เม็ส (macrotermes) ในวงศ์ อีสอปเทรา (isoptera) เป็นสัตว์จำพวกเกี่ยวกับตัวน้ำนอง แต่ตัวสีเขียวชอบกินไม้ ส่วนมากทำรังอยู่ใต้ดินที่เรียกจอมปลวก
รูปจำลองอวัยวะเพศชาย บางทีเรียกว่า อ้ายขิกหรือขุนเพ็ด มักจะทำด้วยไม้ มีขนาดหลายขนาด เช่น ขนาดใหญ่ ขนาดเล็ก (รูป) ฯลฯ ส่วนมากปลัดขิกขนาดเล็กได้ขัดสะเอวโดยผู้ชายเป็นเครื่องราง ปลัดขิกเป็นเครื่องหมายแห่งพระศิวะ มันเป็นเครื่องรางป้องกันภัยอันตราย - ศิวะเป็นคำภาษาสันสกฤตซึ่งสามารถแปล 'เคราะห์ดี' หรือ 'ศุภมงคล' ได้ นอกจากนั้นบางคนยึดความเห็นปลัดขิกเป็นเครื่องรางของขลัง จึงสามารถเปรียบเทียบได้กับศิวลิงค์ ปลัดขิกบางรูปอาจแกะสลักเป็นรูปสัตว์ เช่น เสือ ลิง ฯลฯ ปลัดขิกด้วยรูปลิงอาจอ้างถึงลิงค์เพราะว่า ออกเสียงคล้ายกัน เมื่อปลัดขิกแสดงด้วยรูปเสือมันอาจจะอ้างถึง 'เสือแห่งความปรารถนา' หรือ 'เสือแห่งราคะ' ด้วยเหตุที่รู้เรื่องว่า ในภาษาสันสกฤตคำว่า เสือ ได้เรียกว่า ไวอะกร้า แม้มีปลัดขิกสลักด้วยเป็นรูปผู้หญิง บ่อยๆ ปลัดขิกแสดงมียันต์และลายมือเวทมนตร์
ชื่อปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งที่ที่เลี้ยงไว้กัดกัน ให้ต่อสู้ในการพนันเป็นผิดกฎหมาย ชื่อทางวิทยาศาสตร์ เบททาเสปลนเดอะนส (betta splendens) อยู่ในวงศ์ออสโฝรเนมีแด (osphronemidae) แต่ก่อนจัดในวงศ์ศ์อานาบันทิแด (anabantidae) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กที่มีสีสันสวยงาม โดยกำเนิดชอบอาศัยอยู่ตามแอ่งน้ำตื่นๆ ของแม่น้ำโขง มีหลายชนิด หลายสายพันธุ์ ด้วยหลายสี หลายลักษณะ ตามธรรมชาติขนาดความยาวประมาณ ๖-๘ เซนติเมตร แต่สายพันธุ์ที่คนเลี้ยงผสมขึ้นมาเองอาจจะมีขนาดยาวกว่า ปลากัดมีหางและครีบยาว ซึ่งมักเป็นผลที่มาจากการผสมพันธุ์อย่างเลือกเฟ้น ไม่เหมือนกับปลาของเขตร้อนอื่นๆ ปลากัดมีการช่วยหายใจโดยงับเอาอากาศที่บริเวณผิวน้ำเพื่อเพิ่มปริมาณออกซิเจน เพราะปริมาณออกซิเจนที่มันได้รับจากน้ำโดยใช้เหงือกต่ำไป ด้วยเหตุนี้ปลากัดจึงไม่ต้องการท่อออกซิเจนในภาชนะเลี้ยงปลา และไม่สามารถปิดภาชนะเลี้ยงปลาด้วยฝาอย่างเต็มที่ได้ เหตุนี้ให้ปลากัดเป็นสัตว์เลี้ยงที่นิยมของคนที่มีงบประมาณ ปลากัดมีนิสัยหวงถิ่นเขตแดนของตนมาก จึงทำให้ดูเหมือนว่ามันมีนิสัยดุร้าย ชอบกัดกัน ตัวผู้ก้าวร้าวกว่าตัวเมีย ในการเลี้ยงปลากัดควรแยกเพศผู้ให้อยู่ตัวเดียว เพราะถ้าอยู่ร่วมกัน มันจะต่อสู้กันจนเกิดการตายได้ แม้ว่าถ้าเป็นปลาชนิดอื่นอาจยังจะกัดครีบกัน แต่ถ้าเป็นปลาเพศเมียจะมีนิสัยไม่ดุร้ายและสามารถที่จะเลี้ยงรวมกันเป็นจำนวนมากได้ ถ้าเลี้ยงปลากัดเพศผู้หลายตัวมักจะเก็บในภาชนะเลี้ยงปลาหลายที่ที่แยกกันและบังโดยใช้กระดาษแข็ง ถ้าจะเอากระดาษแข็งออกไปปลากัดจะปั่นป่วนโดยทันทีทันใด เพียงแค่โดยเห็นกัน ตรงกันข้ามกับความเชื่อซึ่งเป็นที่นิยมปลากัดในป่าไม่เคยต่อสู้กันถึงตาย ขณะที่ปลาฝ่ายหนึ่งได้ชนะ ปลาอีกฝ่ายจะล่าถอย แต่ในภาชนะเลี้ยงปลาไม่สามารถหนีได้ ปลาตัวชนะเลิศจึงจะไม่จบกัดตัวสูญเสียถึงตายเป็นปรกติ ลักษณะนิสัยอีกอย่างหนึ่งของปลากัดตัวผู้คือว่า จะก่อและยามรังเป็นหวอดที่ผิวน้ำ เป็นฟองน้ำที่พ่นไว้สำหรับเก็บไข่ ภาษาอังกฤษเรียก ไซอำมีสไฟทิงฟิช (Siamese fighting fish) หรือเบททาฟิช (betta fish) บางทีจะเรียกชื่อเล่นว่า จูเอิลออฟดีโอเรียนท (Jewel of the Orient) ซึ่งแปลได้ว่า อัญมณีแห่งตะวันออก
๑. ชื่อปลาชนิดหนึ่งซึ่งอยู่ทั้งในน้ำและบนบกพอเหมาะ สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ช่วงสั้นๆ ยามขาดน้ำ แม้กระนั้นส่วนมากของชีวิตมันอยู่บนบก เวลาน้ำลดปลาตีนจะกระโดดข้ามโคลนใช้ครีบ สัตว์เก่าแก่ดึกดำบรรพ์ประหลาดนี้สามารถพรรณนารูปร่างลักษณะได้เป็นปลาที่สามารถเดินได้ แตกต่างปลาอื่นๆ โดยสัญชาติเป็นพิเศษคือว่า ปลาตีนสามารถหายใจได้เมื่ออยู่นอกน้ำ เช่นนั้นเป็นไปได้เพราะมีช่องพิเศษหลังหูในซึ่งเก็บน้ำทะเลไว้ เมื่อปลาหมุนตาโปนของมัน มันให้กำเนิดความอัดดันที่ช่องซึ่งเติมออกซิเจนในน้ำทะเล และทำให้เหงือกปลาแห้งกลับคืนดีถึงใช้ได้ ปลาตีนอาศัย ณ บริเวณโคลนฝั่งทะเลและอยู่ในเวลาเดียวกันทุกแห่งในแถวป่าโกงกาง ในภาษาอังกฤษเรียกมัดซคีพเพอะร์ (mudskipper)
๒. ชื่อปลาน้ำจืดเล็กๆ ชนิดหนึ่ง สกุลเพะรีออฟทัลโมดอน (periophthalmodon) ชื่อปลาทะเลชนิดหนึ่ง สามารถเห็นได้บ่อยขายที่ตลาดนัดในเข่ง เหมือนชนิดของมันคือหัวซึ่งอยู่ที่ตัวเกือบเป็นมุมฉากและเกล็ดคมคล้ายคลึงกระโดงปลาทั้งสองด้านของหาง ในภาษาอังกฤษมีปลาทะเลชนิดหนึ่งคล้ายปลาทูซึ่งเรียกแมคเคอะเร็ล (mackerel)
สัตว์ไร้กระดูกสันหลังชนิดหนึ่งอยู่ในน้ำ สัตว์ชนิดนี้เป็นสัตว์ดูดเลือด ชื่อวิทยาศาสตร์ฮิรุดินาเรียมานีลเล็นสิส (hirudinaria manillensis) ในวงศ์ฮิรุดิแน (hirudinae) ในอดีตทากเคยใช้ในทางแพทย์เพื่อลบความดันของโลหิตในร่างกาย แผลที่ถูกทากกัดและดูดเลือดนี้จะไม่เจ็บ ขณะที่ทากกัดหรือดูดเลือดนั้นก็จะปล่อยสารกันเลือดแข็งตัวออกมา ทำให้เลือดไม่แข็งตัว ลักษณะปลิงคล้ายลักษณะทาก แต่ทากเป็นพวกหนึ่งที่อยู่บนบก ภาษาอังกฤษเรียกลีช (leech) ชื่อโบราณของกิ้งก่า งานบวชประจำปีของเด็กฉานที่ จ. แม่ฮ่องสอน โดยปกติในระหว่างเวลาปิดเทอมตอนต้นเดือนเมษายน นาคบวชเด็กๆ แต่งตัวงดงามอย่างเจ้าและไปวัดเหมือนขบวนโดยนั่งบ่าของผู้โตเป็นพี่ จึงเป็นนัยอ้างอิงตามพุทธประวัติของเจ้าพระสิทธารถซึ่งหนีบรรพชาทรงม้ากัณฐกะ (รูป)
หนึ่งในบรรดากลุ่มย่อยของชาวกะเหรี่ยงคอยาวที่ประเทศไทยซึ่งได้อพยพมาจากประเทศพม่า ปัจจุบันพวกชาวปะด่องอาศัยอยู่ที่ จ. แม่ฮ่องสอนเป็นส่วนใหญ่ ปะรำเผาศพ อีกเรียกที่ปลงศพและเมรุ (ออกเสียง เมน)
ชื่อภาษาไทยใหญ่ของชาวเผ่าที่อพยพมาจากรัฐฉานที่ประเทศพม่าเข้าสู่ไทย ตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในจังหวัดเชียงใหม่ ที่ จ. เชียงใหม่จำนวนประชากรรวมประมาณ ๒,๓๐๐ คน เครื่องแต่งตัวผู้หญิงปะหล่องคือ ผู้หญิงของชาวปะหล่องสวมเสื้อชั้นนอกสีน้ำเงินเงาและแถบคอสีแดง เสื้อขนาดสั้น โสร่งสีแดง มีเข็มขัดสีเงินขนาดกว้างที่เคียนสะเอว เครื่องปกคลุมศีรษะของเขา มักจะคล้ายผ้าเช็ดตัว ซึ่งพันหัวเหมือนผ้าโพกศีรษะ (รูป) ตามธรรมเนียมจะประดับฟันด้วยทองคำทั้งชายและหญิง และผู้หญิงบางคนจะประดับด้วยต่างหูสีเงินขนาดใหญ่ (รูป) อาชีพของชาวปะหล่องคือ เกษตรกรรมแบบทำไร่เลื่อนลอย พืชที่ปลูกได้แก่ ข้าว ข้าวโพด ถั่ว อ้อย ยาสูบ พริก มัน นอกจากนั้นยังมีสัตว์เลี้ยง และที่ประเทศพม่ามักจะปลูกใบทะนาทเพท (tha nat phet) เป็นใบไม้ชนิดหนึ่งที่ใช้มวนบุหรี่พม่า
๑. ว่าวชนิดหนึ่งมีหางยาวคู่กับว่าวจุฬา (รูป) มีรูปร่างเหมือนเพชร ดูต่อการชักว่าว
๒. ชื่อปลาพวกหนึ่งในอันดับย่อยจิมโนดอนเทส (gymnodontes) สกุลเททระโอดอน (tetraodon) ดูประจิม ภาษาสันสกฤต-ไทย แม่น้ำทั้งห้าในอินเดีย คือ คงคา ยมนา อจิรวดี สรภูและมหี ดูต่อสัปตะสินดาวะ ภาษาสันสกฤต-ไทย นักบำเพ็ญทุกรกิริยาห้าองค์ซึ่งกลายเป็นศิษย์พระตถาคต ชื่อจังหวัดและอำเภอเมือง อยู่ฝั่งทะเลภาคตะวันออกของแหลมไทย ณ ทักษิณ (แผนที่) ห่างทางใต้ ๑,๐๕๕ กิโลเมตรจากกรุงเทพฯ มีพลเมืองประมาณ ๔๑,๐๐๐ ส่วนใหญ่เป็นผู้ถือศาสนาอิสลาม อำเภอเมืองปัตตานีมีลักษณะของอิสลามโดยมาก ที่รอบนอกนครมีมัสยิดกลางปัตตานี (รูป) เป็นโรงประชุมสวดตามลัทธิอิสลามที่ใหญ่ที่สุดที่ประเทศไทย (รูป) ที่จริงคนใต้เป็นเชื้อชาติมลายูเป็นส่วนใหญ่ พูดภาษามลายู (ยาวี) และมีวัฒนธรรมมลายู แล้วได้รู้จักในชื่อไทยมลายูหรือไทยปัตตานี ประวัติของชาวไทยมลายูสืบได้ว่ามาจากอาณาจักรมลายูสมัยโบราณ ลังกาสุขะ (Langkasuka) ในพุทธศตวรรษที่ ๗ จนกระทั่งพุทธศตวรรษที่ ๒๔ เมื่อปัตตานีเป็นอาณาจักรสุลต่านเอกราชของอิสลาม ในพุทธศตวรรษที่ ๑๒ ปัตตานีได้เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิศรีวิชัย จักรวรรดิของพระพุทธศาสนาลัทธิมหายาน สมัยอยุธยามาเป็นข้าราชบริพารของราชอาณาจักรสยาม เป็นสถานภาพซึ่งแสดงให้เห็นอย่างเด่นชัดโดยส่งต้นไม้เงินต้นไม้ทองถวายบังคมกษัตริย์กรุงศรีอยุธยา ภายหลังการถูกทำลายของกรุงศรีอยุธยา เมื่อ พ.ศ. ๒๓๑๐ ในระหว่างสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรัชสมัยพระเจ้าอยู่หัวพระรามที่ ๑ จนกระทั่งรัชสมัยพระเจ้าอยู่หัวพระรามที่ ๒ ประเทศสยามพยายามรวมเข้าไว้รัฐปัตตานีเข้ามาในอาณาจักรสยาม อยากได้เข็บแนวชายฝั่งทะเลของแหลมภาคใต้ภายใต้การควบคุม เป็นเรื่องสำคัญในทางยุทธวิธี เพราะจากภาคใต้นั้นสามารถโจมตีพม่าที่ด้านหลังได้ พยายามต้านทานการเข้าตีของกองทัพสยามชาวบ้านมลายูอิสลามหลายคนถูกถอนราก โดยพลการและได้ส่งสู่กรุงเทพฯ พ.ศ. ๒๓๒๘ กองทหารของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวไปต่อสู้กองทัพพม่าที่เมืองฝ่ายตะวันตก ภายหลังการรบฤดูหนึ่งนี้กองทัพสยามไปถึงจังหวัดสงขลา ที่นั่นได้รับข่าวว่าเจ้าเมืองปัตตานีกระด้างกระเดื่องกับรัตนโกสินทร์ กองราชทัพได้กลับคืนเมืองปัตตานี แล้วยึดปืนใหญ่สองกระบอกปืนกระบอกที่ใหญ่ที่สุดยาว ๓ วาคือ ๖ เมตร ชื่อพญาตานีนำมาถวายพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พ.ศ. ๒๓๗๕ สุลต่านอากเมดตาจุดดิน (Ahmad Tajuddin) กษัตริย์ผู้ปกครองรัฐปัตตานีพยายามโดยไร้ประโยชน์ปล่อยรัฐของเขาจากอำนาจบังคับสยามให้เป็นอิสระเหมือนกัน ในที่สุด พ.ศ. ๒๔๕๒ แคว้นใต้ได้แบ่งในระหว่างสยามและพวกคนอังกฤษที่ไปอยู่ในเมืองขึ้นประเทศมาเลเซีย โดยสัญญาระหว่างชาติอังกฤษกับไทยในซึ่งประเทศอังกฤษตามระเบียบแจ้งว่าได้รับรัฐปัตตานีเป็นส่วนหนึ่งทางการของสยาม จึงรวมทั้งหมด ๕ จังหวัดโดยถูกบังคับยอมรับอำนาจของสยาม กล่าวคือ จ. ปัตตานี จ. ยะลา จ. นราธิวาส จ. สงขลาและจังหวัดสตูล ตวนกูอาบดูลคาดีร (Abdul Kadir) ผู้ปกครองรัฐปัตตานีคนสุดท้ายยังก่อจลาจล แต่ถูกจับและจำคุก ๑๐ ปี ภายหลังเนรเทศไปอาศัยอยู่ที่ประเทศมาเลเซีย ปัจจุบันนี้ยังมีผู้นับถือศาสนาอิสลามสนับสนุนการแยกดินแดนที่ภาคใต้ จังหวัดปัตตานีมี ๑๒ อำเภอ สถานที่ที่น่าสนใจของจังหวัดปัตตานีประกอบด้วยมัสยิดกรือเซะ (รูป) และศาลเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว (รูป)
ปัทมปาณิ (पद्मपाणि) ภาษาสันสกฤต 'ถือบัวหลวงในมือ' ชื่อโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรในการแสดงตัวเป็นพระผู้เป็นเจ้าผู้เนรมิต พรรณนามีรูปเล็กๆ หลายรูปซึ่งโผล่ออกมาจากร่างกายของเขาและแทนผู้และสิ่งที่ดำรงอยู่ทั้งหมด ด้วยเทพเจ้าและพระพุทธทั้งพวกซึ่งพระองค์นี้มีอำนาจสามารถเนรมิตได้ ดูต่ออวโลกิเตศวรเปล่งรัศมี ปัทมะ (पद्म) ๑. ภาษาสันสกฤต 'บัวหลวง' เป็นเครื่องหมายทั่วไปในวัฒนธรรมของแขกอินเดียและลักษณะมีความสัมพันธ์กับความบริสุทธิ์ ความช่างประดิษฐ์และความอุดมสมบูรณ์ ในการพรรณนารูปร่างลักษณะมักจะแสดงเป็นฐานพระพุทธรูปหรือฐานเพื่อเทพเจ้าต่างๆ ในพุทธศาสนา ปัทมะหรือบัวหลวงเป็นเครื่องหมายแห่งพระโพธิญาณ ดูต่อปทุม ๒. ภาษาสันสกฤต ชื่ออีกหนึ่งชื่อของเทพธิดาฮินดูพระลักษมีในร่าง 'มารดาแห่งปถพี'
ปัทมาสนะ (पद्मसन) ภาษาสันสกฤต 'บัวอาสนะ' ท่านั่งของรูปบูชาและเทพเจ้าด้วยขาไขว้ ทำที่ว่างเปล่าระหว่างขาเป็นวง เหมือนรูปบัวหลวงบาน ในภาษาไทยจึงเรียกอาสนบัวหลวง ดูต่อปทุมและปัทมะ ปันดาวะ (पाण्डव) ชื่อเผ่าซึ่งต่อสู้กับพวกกอราวัส์ การยุทธที่ทุ่งกุรุเกษตร ผู้นำปันดาวะคือปันดู ปันดู (पाण्डु) ชื่อผู้นำเผ่าปันดาวะ และ (โดยกำเนิด) บิดาของพระอรจุนะ ปันาซปาติ (पनस्पति) ภาษาสันสกฤต 'เจ้าแห่งป่า' เป็นชื่อร่างหนึ่งของพระศิวะซึ่งปกป้องกั้นสิ่งอันตรายและผีที่อยู่ในดงและป่ารก สามารถเปรียบเทียบกับกิร์ติมุขะหรือกาลา ดูพุกาม แบบ กิริยาท่าทางหรือวางท่าของรูปบูชาและพระพุทธรูป เช่น ซึ่งใช้ในระเบียบพระประจำวันเกิด พระพุทธรูปท่านั่งหรือท่ายืน ปางนี้แสดงมือขวาอยู่ข้างหน้าฐานะหน้าอกและที่ปลายนิ้วชี้ข้างหน้าหรือขึ้นไปข้างบน มือซ้ายอยู่ข้างหน้าสะเอวตั้งด้วยเป็นรูปชามเพื่อรับฝนตก ปางนี้เกี่ยวเนื่องกับปางสรงน้ำและอ้างอิงพุทธประวัติเมื่อพระพุทธเจ้าเรียกฝนมาหลังฝนแล้งเวลานาน ดูต่อคันธารราษฏร์
ดู พระพุทธรูปท่ายืน มือขวาอยู่บนมือซ้าย ณ ด้านหน้าสะเอว อธิบายตามพุทธประวัติ ภายหลังพระสิทธารถได้ตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว พระพุทธเจ้านิยมนับถือต้นพระศรีมหาโพธิ์ระยะเวลาเจ็ดวันเต็มโดยไม่กะพริบตา (เนตร) ตลอดเวลาเหตุการณ์นี้พระพุทธเจ้าอยู่ในภาวะความสุขสำราญ พระองค์หลับตามองเห็นความตื้นของสิ่งที่แล้วมาแล้วในเรื่องราวแห่งชีวิตของเขาและรำพึงความเสียหายของทุกสิ่งซึ่งมีชีวิต รวมทั้งต้นโพธิ์ ปางถวายเนตรแทนวันเสาร์ในระเบียบพระประจำวันเกิด
พระพุทธรูปท่านั่งสมาธิบนลำตัวขดม้วนของพญานาค อธิบาย ในระหว่างสัปดาห์ที่ ๖ หลังพระโพธิญาณของพระสิทธารถเมื่อพระพุทธเจ้าเข้าฌานอยู่มีฝนตกหนัก พญานาคมูฌะลินดาปกคลุมพระพุทธเจ้าจากฝนตกโดยใช้ศีรษะและขดม้วนใต้พระองค์ จึงยกพระพุทธเจ้าเหนือน้ำท่วม แต่เมื่อตามประวัติของแหล่งเก่าอื่นๆ ได้กล่าวว่าพญานาคขดม้วนล้อมรอบพระพุทธเจ้า (รูป) ปางนาคปรกแทนวันเสาร์ในระเบียบพระประจำวันเกิด บางครั้งบางคราวแสดงด้วยปางมารวิชัย (รูป)
พระพุทธรูปท่ายืน แขนทั้งสองแขวนอยู่เฉยๆ ข้างลำตัว ก้มหน้า อธิบาย ในยามเช้าของทุกๆ วัน ก่อนที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะเสด็จออกโปรดสัตว์จะทรงหยุดยืน ณ หน้ามุขพระคันธกุฎิเสมอ เพื่อทอดพระเนตรความพร้อมเพรียงของหมู่สงฆ์ ครั้นทรงเห็นว่า พระสงฆ์สาวกมีความพร้อมเพรียงและเป็นระเบียบดีแล้ว จึงเสด็จเป็นประธานนำหมู่สงฆ์ออกบิณฑบาตรหรือไปในที่ที่ได้รับนิมนต์ไว้ เรียกอีกปางพระอิริยาบถยืน
กิริยาท่าทางพระพุทธรูปในซึ่งพระองค์นั่งท่ากึ่งอาสนบัวหลวงขณะเก็บบาตรหน้าตัก ซึ่งถือด้วยมือซ้ายและปกปิดด้วยมือขวา อธิบาย พระพุทธเจ้าประทับนั่งอยู่ภายใต้ต้นไม้ กำลังเข้าฌานความสุขสำราญของความสำเร็จของเขา เมื่อพี่น้องสองคนมาถึงจากเมืองอุกกาลา (Uถั่วala) ซึ่งตั้งอยู่แต่ไกล พี่น้องอาชีพวาณิชชื่อทาปุสสา (Tapussa) และบาลลีกา (Bhallika) เมื่อพี่น้องพบเห็นพระพุทธเจ้าพี่น้องพวกเขาถูกบรรจุด้วยความศรัทธา จึงถวายข้าวหวานราวกับน้ำผึ้งให้แก่พระพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าถามพี่น้องด้วยอะไรอย่างใดพระองค์ควรจะรับของถวาย โดยทันทีผู้พิทักษ์รักษาจตุโลกทั้ง ๔ ปรากฏขึ้นและให้พระองค์บาตร ๔ ชามทำด้วยหินอ่อนสีเขียว โดยใช้ฤทธิ์เดชพระพุทธเจ้าดังนั้นประสานบาตร ๔ ชามทำให้เป็นบาตรชามเดียว จึงได้รับของถวาย
พระพุทธรูปท่ายืน มีไม้เท้าที่มือซ้าย แขนขวาชี้ลงไปข้างล่าง มือขวาออกมาข้างหน้านิดเดียวดูประหนึ่งว่า แสดงกิริยา แม้ว่า ท่ามือและท่าแขนขวาสามารถห่างกันนิดหน่อยได้แล้วแต่แบบ เป็นฉากพุทธประวัติเมื่อพระพุทธเจ้าอยู่ใกล้ๆ ศพของทาสผู้หญิงและปลงอนิจจัง กรรมฐานสันดานปรากฎการณ์คงชีพและสิ้นชีพ หลังจากนั้นพระพุทธเจ้าเอาผ้าห่อศพของผู้หญิงศพนั้นและให้เป็นผ้ากาสาวพัสตร์ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นที่เมืองสวัตที (Sawatthi)
พระพุทธรูปท่านั่งอย่างชาวตะวันตก ด้านหน้าพระพุทธรูปมีรูปช้างและลิงตัวหนึ่ง พระพุทธรูปปางป่าเลไลย์แทนวันพุธเวลาเย็นในระเบียบพระประจำวันเกิด เป็นฉากพุทธประวัติที่เมืองโกสัมพี เมื่อ ๑๐ ปีหลังพระพุทธเจ้าได้สำเร็จตรัสรู้แล้ว พระพุทธเจ้าเสด็จไปจำพรรษาในป่านี้โดยลำพังพระองค์ ไม่มีใครอื่นตามเสด็จไปด้วยเลย ด้วยอำนาจพุทธบารมีช้างและลิงตัวหนึ่งปรนนิบัติถวายพระพุทธเจ้า ช้างนำผลไม้และน้ำมาถวายพระพุทธเจ้าและลิงนำรวงผึ้งมาถวายพระพุทธเจ้า ปางนี้เรียกอีกอย่างว่า ปางราหู (เทียบเคียงกับราหูในระเบียบพระประจำวันของแขกอินเดีย - รูป) พระพุทธรูปท่านั่งกึ่งอาสนบัวหลวง มือซ้ายอยู่เฉยบนหน้าตัก แขนขวายืดออกกำลังรับสมอ หมายถึง สัปดาห์ที่ ๗ ภายหลังพระโพธิญาณพระพุทธเจ้าประทับนั่งสมาธิ ณ ภายใต้ร่มไม้ ในกาลนั้นเวลารุ่งอรุณพระอินทร์ได้นำผลสมอเข้าไปถวายพระพุทธเจ้า สมอเป็นผลของพรรณไม้ต้นที่สามารถใช้ทำยาไทยได้ พันธุ์เต็รมินาเลีย (terminalia) ปางอีกทางหนึ่งเรียกปางฉันสมอ ซึ่งแสดงพระพุทธรูปฉันผลสมอด้วยมือขวา เรียกอีก ปางรับผลสมอ
พระพุทธรูปท่ายืนและไขว้มือหน้าอก อธิบาย พระพุทธเจ้าไตร่ตรองลักษณะความลึกซึ้งของพระธรรมและนึกถึงวิธีการเพื่อแสดงให้เห็นอย่างนั้นแก่หมู่มนุษย์ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังจากพี่น้องอาชีพวาณิชชื่อทาปุสสา (Tapussa) และบาลลีกา (Bhallika) มาเยี่ยม พระพุทธเจ้ารำพึงบางคนคงอาจเข้าใจพระธรรมดีกว่าคนอื่น พระองค์เทียบเคียงฐานานุกรมนี้กับบัวหลวง เมื่อบางดอกบัวออกดอกแล้วยังจะมีดอกบัวที่อยู่ใต้ผิวน้ำกำลังคอยขึ้นมาและออกดอก ปางรำพึงแทนวันศุกร์ในระเบียบพระประจำวันเกิด
พระพุทธรูปท่าเดิน เป็นการเปลี่ยนแปลงใหม่ในศิลปะสมัยสุโขทัย พระพุทธรูปปางลีลาแสดงพระพุทธเจ้าเสด็จลงจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เมื่อภายหลังพระพุทธเจ้าเสด็จจำพรรษาและแสดงธรรมโปรดพุทธมารดาแล้ว ซึ่งทรงสิ้นพระชนม์เมื่อ ๗ วันหลังจากประสูติของพระพุทธเจ้า พระองค์ลงบันไดชะลอไปด้วยโดยพระพรหมและพระอินทร์ พร้อมกับท่าวิตาร์กะหรือธรรมจักรปางนี้สามารถอ้างอิงการสอนธรรมด้วยเดินรอบวงได้ (การสอนด้วยเดินรอบวงเป็นการปฏิบัติของปราชญ์และคนรู้หลักธรรมะที่สมัยโบราณของราชอาณาจักรกรีซ) ในปัจจุบันนี้ปางลีลาสามารถเห็นได้ทั้งประเทศ (รูป)
พระพุทธรูปท่านั่ง มือสองมืออยู่เฉยบนหน้าตักฝ่า มือขวาอยู่ข้างบน เป็นปางคล้ายคลึงกับปางไดอานิและหมายถึงรำพึง เข้าฌานหรือสมาธิ ปางนี้เกี่ยวข้องกรรมฐานแลการเข้าฌานชั้นสูง ปางสมาธิแทนวันพฤหัสบดีในระเบียบพระประจำวันเกิด และลักษณะมีความสัมพันธ์กับอาชีพของครู ทนายความและผู้พิพากษา พระพุทธรูปท่ายืน มีเสื้อคลุมสำหรับเดินไปอาบน้ำบนไหล่ข้างซ้าย มือขวาอยู่หน้าอกเสมือนว่า อาบน้ำฝน แขนซ้ายห้อยอยู่เฉยๆ ข้างลำตัว อธิบาย เมื่อพระพุทธเจ้าออกบิณฑบาตรที่เมืองสระวาสทิของจักรวรรดิโคซาละที่ประเทศอินเดียก่อน พระองค์ได้รับเครื่องบริโภคเล็กๆ น้อยๆ หลังพิจารณาแล้วพระองค์ได้รู้เมืองนี้มีฤดูแล้งยืดเยื้อ พระพุทธเจ้าปรานีประชาชนและถามสาวกถึงเสื้อคลุมอาบน้ำ ใกล้สระบัวที่ส่วนเจตวานะ (Jetavana) เมื่อพระพุทธเจ้าก่อเดินสู่สระบัวฝนตกออกและพระองค์อาบน้ำใช้น้ำฝน ดูต่อปางขอฝน พระพุทธรูปท่านอนหรือเอกเขนก ตามธรรมเนียมอินเดียปางไสยาสน์เกี่ยวข้องมหาปรินิพพานของพระพุทธเจ้า แต่ที่ประเทศไทย ตั้งแต่สมัยสุโขทัย ปางไสยาสน์มักจะอธิบายเป็นท่าพระพุทธเจ้าวางตัวพักผ่อนนอน ฝ่าเท้าแบบของพระพุทธรูปปางไสยาสน์ขนาดใหญ่ นิยมแสดงลักขณะ ๑๐๘ รูปฤกษ์มงคล (รูป) ตามความเห็นอีกหนึ่งข้อปางไสยาสน์อ้างอิงเรื่องราวในซึ่งยักษ์อสุรอินดะราหุ ปรารถนาสนทนากับพระพุทธเจ้า แต่จองหองด้วยตัวใหญ่โตของตนยักษ์ไม่อยากน้อมคำนับแก่พระพุทธเจ้าซึ่งร่างกายขนาดเล็กกว่ามาก ทราบความคิดของยักษ์ตนนี้พระพุทธเจ้าจึงปาฎิหาริย์และปรากฎในร่างกายมหึมา ใหญ่กว่ายักษ์อีก แม้เท้าพระพุทธเจ้าก็ใหญ่กว่าตนของยักษ์ทั้งหมด (รูป) จึงต้องนอนเพื่อสามารถเจอยักษ์ได้ ประทับใจทั้งหมดโดยการปาฎิหาริย์นี้ยักษ์อสุรอินดะราหุถูกสอนบทเรียน กล่าวคือ เสมอมีโอกาศเราจะพบใครก็ได้นอกจากความคิดที่ใหญ่กว่าหรือสำคัญกว่าเราตนเองเป็นไปได้ เพราะฉะนั้นมันดีกว่าถ้าเราไม่เชื่อข่าวเล่าลือโดยไม่พิจารณาก่อน ปางไสยาสน์แทนวันอังคารในระเบียบพระประจำวันเกิด
พระพุทธรูปท่ายืน ชูมือขวามือเดี่ยว ปางห้ามญาติแทนวันจันทร์ในระเบียบพระประจำวันเกิด อธิบาย ภายหลังพระพุทธเจ้าเสด็จลงจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ที่ซึ่งพระองค์เสด็จจำพรรษา พระพุทธเจ้าเสด็จไปเมืองพระญาติเพื่อทรงระงับสงครามระหว่างพระญาติทั้งสองฝ่าย พระญาติฝ่ายพุทธบิดาและฝ่ายพุทธมารดา ทั้งสองฝ่ายตั้งบ้านเมืองอยู่คนละริมฝั่งแม่น้ำโรหิณี แล้วเกิดพิพาทกันปัญหาเรื่องที่ทดน้ำขึ้นทำนา พระพุทธเจ้าเสด็จมาทรงระงับสงครามโดยทรงประชุม แล้วพระญาติทั้งสองฝ่ายเลิกเตรียมทำสงครามกัน ดูต่อปางห้ามพระแก่นจันทน์และปางห้ามสมุทร
พระพุทธรูปท่ายืน ชูมือซ้ายมือเดี่ยว ปางห้ามพระแก่นจันทน์แทนวันจันทร์ในระเบียบพระประจำวันเกิด เมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จจำพรรษาที่สวรรค์ชั้นดาวดึงส์เจ้าอุดายานะ (Udayana) ได้โปรดเกล้าฯ ให้ทรงพระพุทธรูปทำด้วยไม้จันทน์ เป็นรูปจำลองพระพุทธเจ้าซึ่งประดิษฐาน ณ ห้องโถงที่สระวาสทิ เมื่อพระองค์เสด็จกลับมาจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ พระพุทธรูปแก่นจันทน์อภิวันท์พระพุทธเจ้าโดยปาฎิหาริย์ แต่พระพุทธรูปห้ามพระแก่นจันทน์โดยยกมือซ้ายและสั่งพระพุทธรูปถอย จึงพระแก่นจันทน์สามารภเป็นแม่พิมพ์สำหรับพระพุทธรูปอื่นๆ ได้หลังพระพุทธเจ้าปรินิพพานแล้ว ดูต่อปางห้ามญาติและปางห้ามสมุทร (รูป)
พระพุทธรูปท่ายืน ยกมือทั้งสอง เป็นปางซึ่งสามารถพบได้เฉพาะที่ประเทศไทยที่เดียวเท่านั้น ปางห้ามสมุทรแทนวันจันทร์ในระเบียบพระประจำวันเกิด อธิบาย พระพุทธเจ้าระงับน้ำท่วมฝั่งแม่น้ำนายรันจานะ (Nairanjana) แควแม่น้ำคงคาที่ประเทศอินเดียภาคเหนือ ดูต่อปางห้ามญาติและปางห้ามพระแก่นจันทน์
พระพุทธรูปท่ายืนถือบาตร อธิบาย เมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จไปเยี่ยมพุทธบิดาที่วังในเมืองกบิลพัสดุ เวลาเช้าของวันแรก เพราะไม่มีใครถวายอาหารเช้าในวังพระพุทธเจ้าออกบิณฑบาตรในเมืองที่ปกครองโดยพระเจ้าสุทโธทนะพระพุทธบิดา ตามธรรมเนียมพระสงฆ์สามารถฉันจังหันได้เฉพาะซึ่งได้ตักบาตร ปางอุ้มบาตรแทนวันพุธกลางวันในระเบียบพระประจำวันเกิด
ปาชุปาติ (पशुपति) ภาษาสันสกฤต ชื่อพระศิวะในร่าง 'เจ้าแห่งพวกสัตว์ป่า' ในประเทศอินเดียภาคใต้พระศิวะร่างนี้แสดงด้วย ๔ แขน มือหนึ่งอยู่ในปางการให้ศีลพร อีกมือหนึ่งอยู่ในปางการรับถวาย มือที่สามถือขวานและแขนที่สี่ถือลูกกวางซึ่งกำลังกระโดดออก คัมภีร์รวมวินัยสงฆ์ ๒๒๗ ข้อ ภาษาwmp-จีน ชื่อขนมเปลือกแข็งชนิดหนึ่ง ทอดใช้กะทะตั้งไฟ โดยปกติกินมือจุ่มในน้ำเต้าหู้ น้ำนมรสเปรี้ยวหวานหรือกาแฟ เมื่อทอดแล้วแป้งจะเป็นสีทองและฟูเป็นรูปอักษรตัวเอ็คซ (x)
ชื่อปาล์มประดับชนิดหนึ่ง สามารถขึ้นได้สูงถึง ๒.๕ เมตร ใบรูปพัดไม่แตกจากกันและจีบเป็นทางๆ ชื่อวิทยาศาสตร์เรียกลีควาลากแรนดิส (licuala grandis) ชื่อภาษาอังกฤษเรียกรัฟเฟลดแฟ็นปาล์ม (ruffled fan palm)
ชื่อปาล์มประดับชนิดหนึ่ง ใบย่อยเป็นรูปสามเหลี่ยมคล้ายหางปลา ชื่อวิทยาศาสตร์เรียกคารโยตามีติส (caryota mitis) คำว่า ปาล์มหางปลา เป็นชื่อภาษาไทยของต้นเต่าร้าง ซึ่งในภาษาอังกฤษเรียกว่า ฟิฌเทล์ปาล์ม (fishtail palm) ปาศะ (पाश) ภาษาสันสกฤต 'บ่วง' เป็นของประจำตัวของพระคเณศ (รูป) ใช้ต่อสู้ความประสงค์และตัณหา ภาษาไทยเรียกบ่วงบาศ ชื่อเทพเจ้าแห่งทรัพย์จีน ท่านเคยเป็นข้าราชการฐานะพลเมืองที่ซื่อสัตย์มาก ท่านเป้นลุงของจักรพรรดิโจว ผู้ปกครองที่กดขี่และเต็มไปด้วยตัณหาของราชวงศ์ซาง ซึ่งเข้าควบคุมในทางการเงินของจักรพรรดิ เพื่อพิสูจน์ความซื่อสัตย์ท่านฉุดหัวใจออกและขว้างบนพื้นห้องให้แก่จักรพรรดิ แต่แหล่งอื่นๆ เล่าลือปิกันพยายามดัดสันดานจักรพรรดิ ซึ่งจึงฆ่าเขาโดยฉุดหัวใจออกเพื่อตรวจสอบปิกันอาจจะเป็นอรหันต์ เพราะสมัยนั้นมีความเชื่อหัวใจของอรหันต์จะมีช่องจำนวนเจ็ดช่อง เพราะปิกันไม่มีใจแล้วท่านเป็นคนยุติธรรมที่ไม่เข้าข้างใครในเรื่องโปรยโภคทรัพย์ของจักรพรรดิให้แก่ประชาชน จึงมาเป็นเทพเจ้าแห่งทรัพย์จีนฐานะพลเมือง อีกเรียกเหวินไฉ่ซิ่ง ซึ่งแปลว่า 'เทพเจ้าแห่งทรัพย์เป็นพิธี' และบางทีเรียก 'เทพเจ้าแห่งทรัพย์แท้จริง' ชื่อแม่น้ำสายหนึ่งซึ่งไหลผ่านเชียงใหม่และบรรจบกับแม่น้ำน่าน แม่น้ำยมและแม่น้ำวังในบริเวณนครสวรรค์ มาเป็นแม่น้ำเจ้าพระยา เสียงใกล้ชื่อแม่น้ำปิงยังมีขึ้นในชื่อเดิมของเชียงใหม่ กล่าวคือ นพบุรีศรีนคร 'พิงค์' ทำบุญโดยติดใบทองคำเปลวกับสิ่งของและรูปบูชา โดยปกติทองใบซึ่งใช้ปิดทองไม่ใช่ทองแท้ ทองใบของวัดมีทองแท้เพียงแค่ไม่เกิน ๔ เปอร์เซ็นต์ ด้วยเหตุที่ทองคำเปลวแท้ทำด้วยโดยตีแผ่นทองคำแท้จนบางเป็นใบ เป็นทองนพคุณ ชื่อเสียงของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เครื่องเป่าบรรเลง เป็นเครื่องดนตรีชนิดหนึ่งสำหรับเป่าให้เป็นเพลงมีชื่อต่างๆ กัน มีปี่หลายชนิด เช่น ปี่ชวา (รูป) ปี่กลาง ปี่ใน ปี่นอก ปี่มอญ ฯลฯ ดูต่อปี่พาทย์
ชื่อวงหรือเครื่องประโคมที่ประกอบไปด้วยเครื่องดนตรีประเภทตี เป่า และเครื่องประกอบจังหวะ ได้แก่ปี่ (ปี่ใน) เป็นหลัก และระนาดเอก ฆ้องวงใหญ่ ฉิ่ง ตะโพน และกลองทัดเป็นต้น ใช้บรรเลงในงานพระราชพิธี พิธีต่างๆ และในการแสดงโขน ละคร หนังใหญ่ ฯลฯ ๑. แต่เดิมเป็นแผ่นเค้าหรือวัตถุที่ใช้ในการเล่นเบี้ยซึ่งนำเข้ามาใช้ที่ประเทศไทยโดยนักพนันจีน ณ สมัยอยุธยาและใช้แทนเงินในบ่อนเบี้ย ภายหลังใช้ด้วยในการค้าขายและในที่สุดมาเป็นเงินตราทางการ พ.ศ. ๒๔๑๘ สมัยรัชกาลที่ ๕ ได้ประกาศให้เลิกใช้ปี้ทั้งหมดในทางการซื้อขายกัน ปี้ส่วนใหญ่ทำด้วยกระเบื้องถ้วย แต่ยังมีปี้ที่ทำด้วยทองเหลือง แก้ว เขาสัตว์และดีบุก มักฝ่ายหนึ่งของปี้จะมีรูปต่างๆ เช่น รูปสัตว์ รูปดอกไม้ ฯลฯ และอีกฝ่ายหนึ่งจะมีชื่อภาษาจีนของเจ้าของด้วยกับค่าของปี้ ดูต่อเบี้ยและโพยก๊วน
๒. ชื่อบัญชีตรวจตราในสมัยก่อนซึ่งแสดงคนจีนที่เข้าเมืองมาอยู่จ่ายรัชชูปการเรียบร้อยแล้ว
ภาษาจีน ชื่อสัตว์อำมหิตแต่มงคลในเทพนิยายจีน
ลักษณะเหมือนสิงห์มีปีก มีนิทานที่เล่าว่า
ภาษาจีน หมายถึง 'กระเป๋าผ้า' หรือ 'ถุงผ้า' ตามขนบธรรมเนียมปู้ไต้เคยเป็นพระสงฆ์จีน ซึ่งดำเนินชีวิตในสมัยราชวงศ์โฮ่วเหลียง (พ.ศ. ๑๔๕๐ - ๑๔๖๖) ท่านแสดงถือกระเป๋าใส่เงินขนาดใหญ่ (กระเป๋าผ้าหรือถุงผ้า) ซึ่งเต็มด้วยของล้ำค่าพร้อมกับความเศร้าโศกของโลกที่ท่านนำออกไป กระเป๋าผ้าไม่เคยจะทำให้ว่างเปล่าทั้งหมด บางที่แสดงกับเด็กๆ เพราะท่านเป็นผู้อุปถัมภ์เด็กๆ (รูป) นอกจากนั้นท่านยังเป็นผู้ที่สนับสนุนทางการเงินผู้ไม่แข็งแรงและผู้ยากจน ในภาษาจีนรู้จักกันในนามอีกนามหนึ่งคือ ฮวนสี่ฝอ ซึ่งแปลว่า 'พระพุทธร่าเริง' อาจเรียกพระหัวเราะ (รูป) พระยิ้ม พระเมตไตรย มีเล่อผอ ปู้ไต้หลอฮ่านหรือโฮเท นอกจากนั้นท่านยังมีความสัมพันธ์กับพระอิงคท คือ หนึ่งในจำนวนสิบแปดองค์อรหันต์เดิมของพุทธศาสนา ซึ่งในศิลป์จีนมักจะวาดภาพเป็นปู้ไต้ เนื่องแต่นิสัยเมตตากรุณาของท่านได้นับถือเป็นเทพเจ้าแห่งทรัพย์จีนอย่างไร้พิธี ที่ประเทศไทยมักจะเข้าใจผิดว่าเป็นพระสังกัจจายน์ (รูป)
ชื่อปูตัวเล็กชนิดหนึ่ง สกุล ซโคปิเมระอินฟลาทะ (scopimera inflata) ในวงศ์ โอซิโปดิแด (ocypodidae) ปูตัวนี้มีขนาดแค่ ๑.๕ เซนติเมตรเท่านั้น มีก้ามปูที่ชี้ลงไปข้างล่างเหมาะทำให้สามารถ ล้วงทรายหยิบใส่ปากได้เร็วๆ ปูปั้นทรายกินสารอินทรีย์และสัตว์เล็กๆ จนเห็นด้วยตาเปล่าไม่ได้และเรียกว่า มายโอฟาวนา (myofauna) ซึ่งอยู่ในเปลือกดินชื้นที่อยู่ข้างบนของหาดทราย หลังจากน้ำทะเลได้ลงแล้วปูตัวเล็กชนิดนี้จะโผล่ออกมาจากโพรงจ้อยที่ปูได้ขุดในพื้นดินทราย และจะเริ่มร่อนเศษกรวดจากทราย ในระหว่างการทำร่อนนี้ปูปั้นทรายจะใส่เมล็ดทรายให้ร่อนผ่านพ้นปากและขับออกเมล็ดทรายที่ไม่ต้องการเป็นทรายปั้นรูปกลมเล็กๆ ซึ่งปูทิ้งทั่วหาด ในภาษาอังกฤษเรียก แซ็นดบับเบลอร์คแร็บ (sand bubbler crab) ภาษาฮีนดิ เอาอาหารสังเวยผีหรือเจ้า เช่น บวงสรวงหรือสังเวย เปรียบเทียบให้เห็นความคล้ายกับคำภาษาไทยบูชา วัดที่เกาะบาหลี ปูรานะ (पुराण) ภาษาสันสกฤต เรื่องราวโบราณ ประวัติ ตำนานและนิทาน ซึ่งจารึกกันต่อๆ มา เขียนในสมัยเกอปตะ มีแหล่งในธรรมเนียมก่อนสมัยฮินดู ทั้งหมดมี ๘ เรื่องสำคัญและหลายเรื่องอื่นๆ อย่างน้อยกว่า น้ำหนักที่ทำด้วยเป็นรูปหล่อขนาดเล็กเป็นชุดหลายรูป ขนาดขยาย ใช้เพื่อชั่งน้ำหนักฝิ่น มักจะอยู่ในร่างไก่แจ้ แต่สามารถมีรูปช้าง สัตว์หรือสิ่งอื่นๆ ได้ เป้งขนาดใหญ่ที่สุดจะมีน้ำหนักมากที่สุด ในภาษาอังกฤษเรียก โอเพียม เวย์ท (opium weight)
ภาษาจีน 'ทิวทัศน์ขนาดเล็ก' ชื่อจีนทั่วไปของศิลปะแห่งการปลูกต้นไม้ขนาดเล็กที่เป็นพันธุ์เดียวกับไม้ใหญ่แต่ปลูกในกระถางหรือถาด โดยปกติชื่อภาษาญี่ปุ่นเป็นที่รู้จักมากกว่า ชื่อภาษาญี่ปุ่นคือว่า บอนไซ ภาษาจีนแต้จิ๋วเรียกพุ้งเก้ง ผีพวกหนึ่งของนรก เป็นสัตว์เกิดในอบายภูมิ มีตัวขนาดใหญ่ บางครั้งบางคราวแสดงตัวกลางคืนขณะร้องไห้ดังหูดับตับไหม้ ผู้สอบความรู้ในพระปริยัติธรรมตามหลักสูตรได้ ตั้งแต่ ๓ ประโยคขึ้นไป ชื่อลายจำพวกหนึ่ง มีลักษณะเป็นยอดแหลม ปลายสะบัดอ่อนไหว เรียกอีกอย่างว่า เปลวไฟ ชื่อลายจำพวกหนึ่ง ปลายสะบัดอ่อนไหว ใช้ทำลวดลายแบบกนกหรือกระหนก เรียกอีกอย่างว่า เปลว
ชื่อกระจาดขนาดใหญ่เพื่อเก็บเมล็ดในวิธีการนวดข้าวแบบโบราณ ภาชนะสานด้วยตอกไม้ไพ่ของภาคเหนือคล้ายกระบุงของภาคกลางแต่เตี้ยและป้อมกว่า มีขอบปากกลมก้นสอบเข้าหากันเป็นสี่เหลี่ยม มีหูสำหรับหาบ มักทำเป็นคู่ๆ สำหรับหาบเมล็ดถั่ว งา และพืชผลต่างๆ โดยทั่วไปเปี้ยดจะแบ่งออกเป็น ๓ ขนาด คือ เปี้ยดหลวง (ขนาดใหญ่) เปี้ยดฮาม (ขนาดกลาง) และเปี้ยดน้อย (ขนาดเล็ก) รูปทรงของเปี้ยดในบางท้องถิ่นจะต่างกันไปบ้าง ตามลักษนะการใช้สอยและค่านิยมของท้องถิ่น เช่น เปี้ยดเมืองแพร่ น่าน มักไม่มีขอบแต่จะเก็บขอบปากด้วยตอกในตัว ทำให้ขอบปากไม่แข็ง บางทีเรียกบุงตีบ เปี้ยดบางชนิดอาจสานอย่างประณีตเพื่อความคงทนแล้วทาเคลือบด้วยน้ำมันยางจนผิวเป็นมันงดงาม
การเรียกชื่อของ จ. ฉะเชิงเทรา เทพเจ้า ๘ องค์ที่มีชื่อเสียงและเป็นที่เคารพบูชาของชาวจีนโดยส่วนมาก เซียนทั้ง ๘ องค์มักจะแสดงพร้อมกันประกอบเป็นชุดขณะล่องแพข้ามทะเลจากบ้านที่แดนสุขาวดีของลัทธิเต๋า ไปบูชาซีหวังหมู่ พระแม่เจ้าแห่งตะวันตกและมารดาของจักรพรรดิหยกภายหลังได้สำเร็จเป็นเซียนแล้ว นอกจากนั้นมารดาของเทพเจ้าพระผู้เป็นเจ้าองค์นี้ยังเป็นผู้ปกครองต้นลูกท้อแห่งความอมตะ< |
,%20string%20of%20beads%20used%20in%20Buddhism_small.jpg)
_small.jpg)
%20Kanchanaburi%201_small.jpg)
_small.jpg)
_small.jpg)
_small.jpg)
%20Thai%20female%20kite_small.jpg)
_small.jpg)
_small.jpg)
%20Chinese%20porcelain%20gambling%20chips_small.jpg)
,%20Bi%20Xie,%20without%20horn_small.jpg)
,%20Happy%20or%20Chinese%20Smiling%20Buddha_small.jpg)
