หลวง

๑. ตำแหน่งบรรดาศักดิ์ใต้พระและเหนือขุนขึ้นไป

๒. คำเรียกพระภิกษุโดยความเคารพ

๓. พระเจ้าแผ่นดิน อีกเรียกในหลวง

หลวงพ่อ

๑. พวกพระภิกษุซึ่งฆราวาสเคารพมาก สามารถพบรูปจำลองของหลวงพ่อได้ในวัดหลายที่ หลวงพ่อบางรูปได้เคารพเป็นอรหัต และหลวงพ่อบางรูปได้เห็นว่าเป็นพระศักดิ์สิทธิ์ที่สันนิษฐานมีอภินิหาร พิเศษ

๒. คำเรียกพระภิกษุโดยความเคารพ

หลอผาน (罗盘)

ชื่อเข็มทิศจีนแบบเฟงจุ้ย ใช้ในการค้นคว้าหาทิศฤกษ์ดีเพื่อหันตึกไปทางทิศนั้น ใช้โดยผู้ที่พัวพันกับจีโอะแม็นซิ (geomancy)

หลอฮ่าน (罗汉)

ชื่อภาษาจีนของพระอรหันต์ของศาสนาพุทธ ดูต่อเซียน

หลักเมือง

ตัวเสาสร้างด้วยไม้ ซึ่งนับถือเป็นที่อาศัยของผีปกครองเมือง ฝ้งอยู่ที่ศาลหลักเมืองใจกลางพระนครหรือตัวเมือง  ที่กรุงเทพฯ ศาลหลักเมืองบรรจุผีปกครองประชาชาติด้วย นอกจากนั้นยังเป็นจุดที่ใช้เพื่อวัดระยะไกลในระหว่างเมืองและนครไทยกัน เปรียบกับบูชาพระศิวะลิงค์

หลันไฉ่เหอ (藍采和)

ดูหลานไฉเหอ

หลัว

การสะกดอย่างอื่นๆ ของลัวะ ซึ่งเป็นชื่ออีกของไทลื้อ

หลา

ดูไน

หลานไฉเหอ (藍采和)

ภาษาจีนกลาง ชื่อพระองค์หนึ่งในเทพเจ้าจีน ๘ องค์ที่สำเร็จเป็นเซียน เรียกแปดเซียน (รูป) แม้ว่าอายุและเพศของเขาไม่แน่นอนมักจะแสดงเป็นเด็กผู้ชายซึ่งมีลักษณะท่าทางเหมือนผู้หญิง ถือตะกร้าไผ่ที่บรรจุดอกไม้หลายประเภทที่เกี่ยวข้องกับชีวิตอันยืนยาว พฤติกรรมของเขาแปลกประหลาด นิสัยพิลึกพิลั่น เช่น ใส่รองเท้าข้างเดียว ชอบใส่เสื้อผ้าขาด หน้าหนาวหิมะตกกลับใส่เสื้อตัวเดียวนอนบนหิมะ แต่หน้าร้อนใส่เสื้อหนาและกางเกงขายาว เที่ยวเดินร้องเพลงขอทานเรื่อยไป เพลงที่ร้องมีเนื้อเพลงเป็นคติเตือนใจคน เมื่อได้เงินก็เอามาร้อยเป็นพวงแล้ววิ่งลากไปตามถนน เชือกขาดเงินหลุดหล่นหายไปก็ไม่สนใจ มีเงินเหลือกินก็นำไปแจกจ่ายแก่คนยากจน อาจหลานไฉเหอได้แสดงเป็นวัยสาว กะเทยหรือผู้เฒ่า บางทีสะกหลันไฉ่เหอ ภาษาจีนแต้จิ๋วเรียกว่า หน่าไฉฮั๊ว ซึ่งบางทีสะกดน่าไฉ่ฮั้ว

หลิวไห่ (刘海)

ชื่อภาษาจีนกลาง เป็นเทพบุตรและเทพเจ้าแห่งทรัพย์จีนของลัทธิเต๋าในทางไม่เป็นทางการ หน้าผากจะมีผมสั้นๆ ปรกหน้า และจะขี่บนตัวคางคก เป็นสัตว์เลี้ยงส่วนตัวของพระองค์ ซึ่งเรียกฉานฉู ส่วนมือจะกวักแกว่งหมุน พวงเงินที่ร้อยเป็นพวง (รูป) อีกเรียก หลิวไห่เอ่อ หลิวไห่ฉาน และไห่ฉานจื่อ

หวด

ภาชนะสำหรับนึ่งของ เช่น ข้าวเหนียว งา ถั่ว ฯลฯ แต่นิยมนึ่งข้าวเหนียวมากกว่าอย่างอื่น (รูป) โดยทั่วไปมักสานด้วยตอก รูปร่างคล้ายกรวย ก้นสอบ ปากผายออก นอกจากการใช้ในการนึ่งของยังใช้นำทำหน้ากากผีตาโขน (รูป)

หวิ๋กู๋ (鱼鼓)

ดูต่ออวิ๋กู๋

หอกลอง

ชื่อหอที่บริเวณวัดที่เป็นที่ตั้งของกลองเพล มักจะเห็นร่วมกับหอระฆัง (รูป) กลองในหอใช้ตีเป็นสัญญาณบอกเวลาพระจะเข้าร่วมการสวดมนต์และบอกเวลาเพล คือ เวลาพระฉันกลางวันคือเวลา ๑๑ นาฬิกาก่อนเที่ยง

หอไตร

ชื่อห้องสมุดของวัด เป็นที่บรรจุต้นฉบับใบลาน ซึ่งเก็บไว้ภายในตู้พระธรรม ที่มักทำด้วยเครื่องเขินเพื่อป้องกันแมลง ความชื้น ฯลฯ สมัยก่อนมักจะสร้างบนไม้เสาในบ่อหรือสระน้ำ (รูป) จึงป้องกันแมลงและปลวกเข้าทำลายต้นฉบับใบลานซึ่งเปราะมาก

หอยจ้อฮ่องกง

ภาษาจีน-ไทย ชื่ออาหารว่างของจีนที่ทำด้วยการผสมเนื้อปูและกุ้ง อย่างเดียวกับแฮกึ้น

หอยมุก

ดูเครื่องมุก

หอระฆัง

เรือนสูงในบริเวณของวัดที่ใช้เพื่อแขวนระฆังไว้ ระฆังมักจะตีเป็นสัญญานให้พระสงฆ์และสามเณรลงอุโบสถ วัดบางที่จะแขวนระฆังร่วมกับกลองในหอเดียวกัน (รูป) กลองจะตีเป็นสัญญานให้พุทธศาสนิกชนรู้เวลาทำบุญในวันธรรมสวนะ หรือตีบูชาพระพุทธเจ้า แต่หากตีระฆังสลับกับกลอง หมายถึง ตีเพื่อบอกเวลา ดูต่อหอกลอง

หอศิลปเจ้าฟ้า

ชื่อพิพิธภัณฑสถานที่มีการแสดงภาพเขียนทั้งเก่าและใหม่มากมายจากศิลปินที่มีชื่อเสียงของประเทศไทย ซึ่งรวมถึงภาพฝีพระหัตถ์ในพระบาทสมเด็จภูมิพลอดุลยเดชพระเจ้าอยู่หัว เริ่มใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ ๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๐ โดยมีสมเด็จพระสิรินธรเทพรัตนราชสุดาสยามบรมราชกุมารี ทรงเป็นองค์ประธานในพิธีเปิดหอศิลปเจ้าฟ้า ตั้งอยู่เชิงสะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้าที่บริเวณสนามหลวง ภาษาอังกฤษเรียกว่า แนฌอะแน็ลแกลเลอะรี (National Gallery)

หอศิลปสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์พระบรมราชินีนาถ

ชื่อพิพิธภัณฑ์ซึ่งกำเนิดขึ้นจากพระราชดำริ และพระมหากรุณาธิคุณของ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์กิติพระบรมราชนีนาถ ที่ทรงมีต่อเหล่าศิลปินผู้สร้างสรรค์งานจิตรกรรม เพื่อให้มีสถานที่สำหรับจัดแสดงผลงานดีเด่นของจิตรกรรุ่นใหม่ และเป็นศูนย์รวมของอาจารย์และศิลปินไทยที่ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติ รวมถึงผลงานที่เป็นต้นแบบภาพปักงานศิลปาชีพ  นอกจากนั้นหอศิลปสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์พระบรมราชินีนาถยังเป็นแหล่งศึกษาในทางการอบรมศิลปินและจิตรกรในวินัยต่างๆ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์พระบรมราชินีนาถทรงเป็นพระบรมราชินูปถัมภ์จงรักภักดีของพิพิธภัณฑสถานแห่งนี้ ภาษาอังกฤษเรียกเฑอะควีนสแกลเลอะริ (The Queen's Gallery)

หออาซาน

ชื่อของหอสูงสุเหร่า มักจะเป็นหอสูงกลมๆ มียอดแหลมซึ่งตกแต่งด้วยเครื่องประดับ ที่มีรูปกลมรีอย่างเดียวกันกับรูปหอมหัวใหญ่ จำนวนสามารถมีหนึ่งลูกเดียวหรือหลายรูปได้ บนยอดนั้นจะมี พระจันทร์เสี้ยว ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของศาสนาอิสลาม หออาซานสามารถสร้างเป็นหอที่อยู่คนเดียวหรือติดกับตึกมัสยิดได้ แล้วแต่โอกาส แต่มันจะใหญ่กว่าส่วนอื่นๆ ของตึกมัสยิดโดยไม่มีการยกเว้น หออาซานจะใช้วันละห้าครั้งในเวลาอาซาน คือ การเรียกให้สวดมนต์ของชาวมุสลิม ในภาษาอาหรับเรียก มินนะเรท รากของคำว่า หออาซาน คือ มานาระ ซึ่งสามารถแปลได้ ประภาคารและอ้างอิงมัสยิดเก่าๆ ซึ่งหออาซานดั้งเดิมใช้เป็นหอคอยที่วิภาสด้วยคบเพลิง

หัตถี

ชื่อภาษาบาลีของช้าง มักใช้สนธิต่อหัวท้ายคำ เช่น ยุทธหัตถี เปรียบเทียบกับคำว่า หัสดี

หัวหิน

ชื่ออำเภอที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ห่างทางใต้ ๒๒๑ กิโลเมตรจากกรุงเทพฯ เป็นเมืองตากอากาศที่นิยมสำหรับไปเที่ยวชายทะเล มีหาดยาวทรายขาว เรียงรายไปด้วยที่พัก คือ บ้านชั้นเดียวและตึกสูงทั้งสอง มีคอนโดมิเนียมและโรงแรมถึง ๕ ดาว สภาพแวดล้อมที่หาดทรายสงบสุข ในตังเมืองมีท่าเรือ จากนั้นไปใต้จะเจอแหลมเต็มไปด้วยหิน ที่เป็นมาของชื่อหัวหิน  ตั้งตามแหลมหินนั้น จากนั้นหาดยืดเยื้อไปทางใต้อีกประมาณ ๓-๔ กิโลเมตร จนตีนเขาตะเกียบเป็นภูเขาที่ซึ่งยื่นออกไปในทะเลและมีพระพุทธรูปท่ายืนตั้งอยู่ จากยอดเขามีทิวทัศน์ภาพสวยงามของหัวหิน ตอนกลางวันและกลางคืนทั้งสองเวลา  สถานที่ที่น่าสนใจของหัวหินประกอบด้วย สถานีรถไฟ ซึ่งเป็นสถานีรถไฟหนึ่งที่เก่ามากของประเทศไทยและที่มีสถาปัตยกรรมเป็นพิเศษ สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของสถานีรถไฟแห่งนี้ คือ พลับพลาพระมงกุฎเกล้าฯ เป็นพลับพลาจตุรมุข สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระรามที่ ๖ เดิมมีชื่อว่า พลับพลาสนามจันทร์ ตั้งอยู่ในบริเวณพระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม แต่ต่อมาในปี พ.ศ. ๒๕๑๑ ย้ายพลับพลาจากพระราชวังสนามจันทร์ ไปปลูกสร้างขึ้นใหม่ที่สถานีรถไฟหัวหินเพื่อเป็นที่ประทับขึ้นและลงรถไฟของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว นอกจากนั้นยังมีพระราชวังไกลกังวล เป็นที่ประทับแปรพระราชฐานของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช พระรามที่ ๙ พระราชวังไกลกังวลประกอบด้วยพระตำหนักสามหลังที่สร้างขึ้นในแบบสถาปัตยกรรมสเปน ตั้งอยู่ที่ชายทะเล ทางเหนือจากตัวเมืองหัวหิน หันหน้าออกไปทางทะเล พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว พระรามที่ ๗ โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้น ในปัจจุบันพระบาทสมเด็จพรเจ้าอยู่หัวรัชกาลปัจจุบันทรงประทับที่ตำหนักนี้บอย และทรงชอบแล่นเรือใบที่ทะเลนี้ มหาชนสามารถเยี่ยมพระราชวังไกลกังวลได้ แต่ต้องการได้รับอนุญาตจากกองบำรุงรักษาราชอุทยานสำนักพระราชวังก่อน

หัสดิน

ชื่ออีกชื่อของช้าง

หัสดี

คำอีกคำเรียกช้าง

หางหงส์

๑. ภาษาสันสกฤต-ไทย กลีบขนุนบนหลังคาวัด เป็นเครื่องประดับที่อยู่ตรงปลายใบระกา (รูป) หยิกขึ้นไปข้างบนเหมือนหางหงส์ มักจะมีมีรูปร่างประดุจเปลวไฟ แต่บางทีมีรูปร่างนาค (รูป)

๒. ชื่ออีกชื่อของไฮบิสคุสสชีโซเปตาลุส (hibiscus schizopetalus)

ห้ามญาติ

ดูปางห้ามญาติ

ห้ามสมุทร

ดูปางห้ามสมุทร

หิญาบ (حجاب)

ภาษาอาหรับ 'ผ้าคลุม' ดูต่อฮิญาบ

หินยาน

ชื่ออีกชื่อของพระพุทธศาสนานิกายเถรวาท คือนิกายพระพุทธศาสนาฝ่ายใต้ที่นับถือกันในเอเชียอาคเนย์ที่ประกอบด้วยเกาะลังกา ประเทศพม่า ประเทศลาว ประเทศกัมพูชา และประเทศไทย เป็นคำที่พระสงฆ์อุดรนิกายมหายานใช้เรียก หลังจากก่อพุทธศาสนาฝ่ายเหนือ ซึ่งเรียกนิกายว่า มหายาน คำว่า หินยาน มาจากภาษาสันสกฤต ซึ่งเรียกหินะยานะ (Hinayana) และแปลว่า 'พาหนะเล็ก' ตามชื่อมหายานซึ่งแปลว่า 'พาหนะใหญ่' ในอดีตนิกายหินยานเคยแบ่งแยกเป็นหลายลัทธิ แต่ในปัจจุบันเหลือแค่ลัทธิเถรวาทอย่างเดียวเท่านั้น นิกายหินยานใช้ภาษาบาลี เป็นต้น

หินะยานะ

ภาษาสันสกฤตของหินยาน

หิมพาน

ชื่อป่าหนาวในนิทาน อยู่แถบเหนือของอินเดียที่หิมาลัย อยู่ฟากฟ้าตอนใต้สวรรค์ชั้นที่เป็นที่อาศัยของเทพเจ้า มักกล่าวถึงในวรรณกรรมของพระพุทธศาสนา เป็นที่อาศัยอยู่ของสัตว์จริงและสัตว์ไม่จริงของนิทาน เรียกอีกหิมวัน หิมวันต์ หิมวาน หิมวา หิมวาตและหิมวาน

หิมพานต์

๑. ชื่อย่อของพรรณมะม่วงเป็นพรรณไม้ต้น ชื่อวิทยาศาสตร์อะนาคาร์ว่า เดียมออคซิเดนทาแล (anacardium occidentale) ชื่อเต็มเรียกมะม่วงหิมพานต์

๒. ชื่อป่าหนาวแถบเหนือของอินเดีย ซึ่งได้พบมากในเรื่องนิทาน  เรื่องเทพนิยาย พุทธประวัคติ ฯลฯ

๓. ชื่อกัณฑ์ที่สองแห่งเวสสันดรชาดก

หิมวัน

ดูหิมพาน

หิมวันต์

ดูหิมพาน

หิมวา

ดูหิมพาน

หิมวาต

ดูหิมพาน

หิมวาน

ดูหิมพาน

หิมาลัย

ชื่อทิวเขาทิศเหนือของอินเดีย หิมาลัยแปลว่า ที่อยู่ของหิมะ  ได้พบมากในเรื่องนิทาน  ในเรื่องเทพนิยาย ในเรื่องของพุทธประวัคติ ฯลฯ เช่น รามเกียรติ์

หุ่นกระบอก

หุ่นตัวละครในวรรณคดีที่ทำเชิดเล่นเป็นมหรสพอย่างหนึ่ง มีแกนทำด้วยไม้กระบอก

หุ่นละครเล็ก

ชื่อการแสดงที่ใช้หุ่นตัวละครขนาดเล็ก เล่นเป็นมหรสพอย่างหนึ่ง มักจะแสดงเรื่องจากรามเกียรติ์

หูลู่ (葫芦)

ชื่อภาษาจีนของน้ำเต้า

หูฉลาม

ชื่อครีบหรือกระโดงปลาฉลาม แม้ว่า ผิดกฎหมายในนานาประเทศหลายที่ คนจีนบางคนนับถือเป็นอาหารอันโอชะ ที่ประเทศไทยมักจะพบเห็นในภัตตาคารจีนที่เยาวราช กรุงเทพฯ  มักจะทำเป็นน้ำซุปชนิดหนึ่งโดยปรุงด้วยหูฉลาม กล่าวคือ ครีบหรือกระโดงปลาฉลาม เนื่องแต่ลักษณะพิเศษของมันหูฉลามค่อนข้างแพง ตั้งราคาระหว่าง ๓๐,๐๐๐ และ ๕๐,๐๐๐ บาทต่อครีบหรือกระโดงปลาฉลามอันหนึ่งอันเดียวแล้วแต่ขนาดและคุณภาพ ที่ภัตตาคารฮ่องกงน้ำซุปหูฉลาม ชามเดี่ยว จะแพงถึง ๑๐๐ เหรียญสหรัฐ อย่างไรก็ตามการบริโภคน้ำซุปหูฉลามเป็นแต่แฟชั่นเท่านั้น เพราะเนื่องจากวิธีการเตรียมหูฉลาม ซึ่งประกอบด้วยทำให้แห้งและฟอก รสชาติและคุณประโยชน์ทางอาหารเสียไปทั้งหมด น้ำซุปหูฉลามจึงต้องการเพิ่มรสชาติด้วยแกงหรือน้ำซุปเนื้อไก่ เพื่อที่จะทำอร่อย นอกจากนั้นฉลามมักจะโดนจับดึงจากน้ำทะเลและถูกตัดครีบและกระโดงเมื่อยังมีชีวิตอยู่ หลังจากนั้นจะขว้างกลับทิ้งในทะเลเพื่อที่จะตายอย่างช้าๆ ด้วยทุกเหตุผลนี้หลายๆ ประเทศประกาศคำสั่งห้ามหูฉลามแล้ว

เห้งเจีย

ดูซุนหงอคง

เห็ดหลินจือแดง

ภาษาจีน-ไทย ชื่อเห็ดชนิดหนึ่ง สีน้ำตาลอ่อน-แดง (รูป) ราคาค่อยข้างแพง ชื่อตามหลักวิทยาศาสตร์ กาโนเดรมาลุซีดัม (ganoderma lucidum) แห้งและหั่นเป็นเส้นใช้เป็นสมุนไพรในการแพทยศาสตร์จีนที่สืบเนื่องกันมา เป็นเห็ดชนิดหนึ่งที่จัดเป็นเห็ดที่มีคุณค่ามากที่สุด เรียกได้ว่า เป็นสมุนไพรที่ถูกอุปมาเป็น 'หญ้าทิพย์รักษาสารพัดโรค' เมื่อ ๒,๐๐๐ กว่าปี ก่อนประสิทธิภาพอันมหัศจรรย์ของสมุนไพรหลินจือได้เล่าลือกันกว้างไกล และสืบมาจนทุกวันนี้ สรรพคุณในการเสริมสร้างสุขภาพ และป้องกันโรค ยังถูกกล่าวขวัญทั้งใน และต่างประเทศว่าเป็นสมุนไพรที่มีความมหัศจรรย์ ใช้เพื่อทำให้เพิ่มขึ้นช่วงชีวิต และช่วยบำรุงอวัยวะภายใน นอกจากนั้นนัยว่า เห็ดหลินจือแดงทำให้เกิคอารมณ์สุขสบาย ซึ่งไม่ทำให้เสพย์ติด ตามเนื้อผ้าจะกินสด หรือทำให้แห้งใส่น้ำร้อนใช้ทำน้ำชาและซุป เห็ดหลินจือแดงแห้งน่าดึงดูดใจและอาจใช้ในการจัดดอกไม้ ภายในลักษณะเหมือนเนื้อไม้ ที่ประเทศจีนเรียกว่า หลิงจวือ (灵芝) ซึ่งสามารถแปลได้ว่า 'เห็ดแห่งความอมตะ'

เห็ดหูหนู

ชื่อเห็ดชนิดหนึ่ง สีขาว รูปคล้ายฟองน้ำ ลักษณะรูปเป็นฝอยมีครุยเหมือนหูหนู ชื่อวิทยาศาสตร์ออรีคิเลอะร์จูแด (auricular-judae) ซึ่งแปลว่า โสตยิว เรียกอีกเห็ดหูหนูขาว

เหมาปี่ (毛笔)

ภาษาจีน 'ปากกาด้วยขน' หรือ 'พู่กันขนสัตว์' ชื่อเครื่องมือที่ใช้เขียนหรือวาด พู่กันที่คนจีนใช้เขียนตัวหนังสือจีนหรือวาดภาพ มักจะใช้ในศิลปะการคัดลายมือจีน (รูป) โดยปกติทำด้วยขนสัตว์แท้จริงและลำต้นทำด้วยไม้ไผ่ แต่สำหรับเหมาปี่อย่างฟุ่มเฟือยอาจใช้วัตถุอื่นๆ เช่น ขนเด็กทารก หรือสำหรับลำต้นจะใช้หินหยก งาช้าง ไม้จันทน์ หรือวัตถุล้ำค่าอื่นๆ แต่ไม่เคยจะใช้วัสดุสังเคราะห์ เหมาปี่เป็นส่วนหนึ่งของเหวินฝางซื่อเป่า (รูป)

เหลา

ชื่อห้องเพดาน หอนั่งหรือชั้นบนยอดตึก โดยเฉพาะอย่างยิ่งตึกแบบจีน หรือภัตตาคารจีนซึ่งอยู่ชั้นบนบนที่สุดของตึก

เหวินฝางซื่อเป่า (文房四宝)

ภาษาจีน หมายถึง 'เพชรพลอย ๔ อย่างของบ้านเรียน' หรือ 'ของล้ำค่า ๔ ชิ้นของบ้านหนังสือ' เป็นชื่อเรียกของสิ่งของวิเศษที่ต้องมีอย่างครอบครันในห้องหนังสือ นั่นคือ พู่กันแบบวาด (รูป) แท่งหมึกจีน (รูป) จานฝนหมึก (รูป) และกระดาษแบบธรรมชาติ เป็นสิ่งของที่ใช้ศิลปะการคัดลายมือจีน (รูป) นอกจากนั้นยังจะใช้ที่ทับกระดาษ ที่วางพู่กัน ตราประทับจีน (รูป) และมึกตราประทับ ซึ่งมักจะอยู่ประกอบด้วยในกล่องใหญ่ที่มีมากกว่าสิ่งของ ๔ อย่าง

เหล้าขาว

ชื่อสุราแบบพื้นบ้าน ทำด้วยใช้ข้าวเหนียว เชื้อยีสต์ เชื้อหมักที่เรียกลูกแป้ง (รูป) และน้ำ ทำให้ข้าวเหนียวสุก แล้วผสมกับลูกแป้ง เก็บไว้ ๓ วัน เพื่อจะให้แป้งที่อยู่ในข้าวจะถูกเปลี่ยนเป็นน้ำตาล (รูป) จากนั้นเติมน้ำลงไปประมาณ ๒ เท่าของข้าว แล้วทิ้งไว้อีก ๕–๗ วัน เมื่อเสร็จจะนำไปกลั่น (รูป) ก็จะได้สุรา

เหนียน (年)

ภาษาจีน แปลว่า 'ปี' เป็นชื่อสัตว์ประหลาดของตำนานจีน ซึ่งเวลานานแล้วทำให้ชาวบ้านของหมู่บ้านที่หนึ่งน่ากลัวมาก โดยมาที่หมู่บ้านตอนต้นฤดูใบไม้ผลิของทุกๆ ปี ขณะนั้นสัตว์ประหลาดจะเรียกร้องเด็ก จากชาวบ้านเป็นการบวงสรวงมนุษย์เพื่อจะกินเป็นอาหาร ในที่สุดชาวบ้านนั้นตัดสินใจจะไม่เสนอการเรียกร้องอีกแล้ว และชาวบ้านจึงใล่สัตว์ประหลาด ทำให้นีไปด้วยความกลัวโดยจุดประทัดไฟที่ทำให้เสียงดังมาก ในปัจจุบันเวลาตรุษจีนยังฉลองความพ่ายแพ้ของชั่วร้ายนั้นเป็นการระลึกถึง และประทัดไฟจึงเป็นส่วนครบถ้วนของการฉลองปีใหม่จีน (กั้วเหนียน)

เหี้ย

ชื่อสัตว์เลื้อยคลานชนิดเหี้ย ดูต่อเหี้ยลายดอก

เหี้ยลายดอก

ชื่อสัตว์เลื้อยครึ่งบกครึ่งน้ำคลานชนิดเหี้ย ตัวสีดำ มีลายดอกสีขาวหรือเหลืองเป็นแถวพาดขวางตัว หางเป็นปล้องสีดำสลับกับเหลืองอ่อน หนังหยาบเป็นเกล็ด ชื่อทางวิทยาศาสตร์วารานัส (varanus) เรียกรวมถึงเหี้ยลายดอก (ตัวเงินตัวทอง) และตะกวด (แลน) นอกจากนั้นยังมีหลายชนิดอื่น สามารถโตได้ถึงตัวใหญ่กว่า ๒ เมตร มีหนังขรุขระเป็นเกล็ด มีลิ้นสองแฉกเหมือนงูและเล็บโค้ง (รูป) เหี้ยลายดอกใช้ลิ้นเพื่อเดินทางกลางคืน นอกจากนั้นยังจะแลบลิ้นบ่อยๆ เพื่อสำรวจบริเวณรอบๆ ตัว ใช้ลิ้นเพื่อจับอนุภาคเล็กๆ ในอากาศ คือว่า โมเลกุลที่ระเหยแล้ว เพื่อได้แปลความหมายว่า อนุภาคเล็กๆ ในอากาศคืออะไรไง เหี้ยลายดอกมีอวัยวะที่สำนึกได้ในหลุมที่เพดานปาก อวัยวะนั้นเรียกว่า โวเมโรเนเซิล์ออร์เกิน (vomeronasal organ) หรือเจคอบซันส์ออร์เกิน (Jacobson's organ) อวัยวะนี้ทำหน้าที่แยกแยะกลิ่นและส่งผ่านไปที่สมองเพื่อการวิเคราะห์กลิ่นต่างๆ เมื่อแลบลิ้นอนุภาคเล็กๆ ในอากาศจะมาติดบนลิ้น ขณะที่เข้าไปในปากลิ้นจะผ่านหลุมที่มีอวัยวะโวเมโรเนเซิล์ออร์เกิน และหลังการวิเคราะห์ที่สมองจะระลึกความจำของกลิ่นบางอย่าง เช่น เป็นกลิ่นเนื้อที่เน่าเปื่อย กลิ่นอาหาร กลิ่นเหยื่อ หรือกลิ่นลมหายใจของศัตรู ซึ่งจะจึงทำให้เหี้ยลายดอกตอบสนองตื่นตัวมากกว่าเป็นไปได้ อวัยวะโวเมโรเนเซิล์ออร์เกินสามารถกำหนดทิศทางที่มาของกลิ่น และสามารถจับกลิ่นได้ห่างไกลกว่า  หนึ่งกิโลเมตร รูจมูกใช้เพียงแต่เพื่อหายใจเท่านั้น ไม่ใช้เพื่อดมกลิ่น ข้างหลังบนหัวมีรูใหญ่สองรูซึ่งเป็นหู (รูป) เป็นสัตว์ที่กินเนื้อเป็นอาหาร ชอบกินซากเน่า แต่นอกจากนั้นก็ยังจะกินปลา (รูป) ปู แมลง หอย ไข่ งู และ แม้กระทั่งตะกวดอื่นและขยะ เพราะเป็นสัตว์เลือดเย็นตะกวดไม่ต้องเผาเชื้อเพลิงเพื่อตั้งตั้งอุณหภูมิของตัว ไม่เหมือนสัตว์เลือดอุ่น จึงไม่ต้องการกินมาก พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ชอบอาศัยอยู่ใกล้น้ำ จืด น้ำกร่อยทั้งสามและน้ำเค็ม (รูป) เป็นสัตว์ที่ว่ายน้ำเก่งมาก ขับดันโดยเคลื่อนหางขณะเก็บแขนขาไว้ฝ่ายตัว หางใช้เป็นพลังขับและหางเสือทั้งสอง (รูป) มีโอกาสดีจะพบเห็นที่บริเวณคลองและที่สระน้ำของสวนลุมพินี และสวนสัตว์ดุสิต (รูป) ที่กรุงเทพฯ เรียกอีกเหี้ยหรือตัวเงินตัวทองและแลนแล้วแต่ชนิด

แหล่

ชื่อบทในเรื่องมหาชาติ

แหลมพรหมเทพ

ชื่อส่วนใต้ที่สุดของเกาะภูเก็ต เป็นแหลมที่ยื่นออกไปในทะเล (รูป) เป็นจุดที่มีทิวทัศน์อัศดงคตสวยงาม ซึ่งเป็นที่นิยมของประชาชน

ไหม

๒. หนอนชนิดหนึ่ง ชอบกินใบไม้ต้นหม่อน เมื่อเติบโตเต็มตัวแล้ว มันจะปั่นรังไหมดิบ (รูป) มันมีขี้ไหมที่เอามาฟั่นเป็นเส้น ซึ่งใช้ทอผ้าไหม (รูป) ภาษาอังกฤษเรียกซิลคเวิร์ม (silkworm)

ไหมไทย

ไหมซึ่งได้ทอตามวิธีการธรรมเนียมไทยโดยทางใช้มือ

ไหมาวาตี

ภาษาสันสกฤต 'ประสูติจากหิมาลัย' ฌัคติหรือมเหสีของเทพเจ้าฮินดูพระศิวะในร่างดี (ใจเย็นและสง่า) มีชื่ออีกหลายชื่อ เช่น เทวี บารพตี ฯลฯ

ไหว้

ยกมือขึ้นประนมทำความเคารพ (รูป) หรือเมื่อสวด (รูป) ตำแหน่งของมือเพิ่มสูงขึ้นด้วยความนับถือตามฐานะในวงสังคม เรียกอีกประนมมือ

ไหว้ครู

การกระทำพิธีบูชาครูผู้เป็นเจ้าของวิชาความรู้ โดยยกมือขึ้นประนมทำความเคารพซึ่งเรียกว่า ไหว้ เป็นพิธีประจำปี ดูต่อวันครูและเปรียบกับรำมวย

ไห่ฉานจื่อ (海蟾子)

ดูหลิวไห่